t. 
? 
103 
speciminibus cum meis perfecte identicis, variisque specimini- 
bus Th. tinctorie genuine, plantam nostram ab hac (et a Th. 
nivali) variis notis differre et cum TA. calycina arcte conjunctam 
esse nunc edoctus sum. Suspicor enim, quod jam cel. Meis- 
ner (etsi dubitanter) monuit, Th. tinctoriam et Th. nivalem ad 
unam eandemque speciem pertinere, ita ut prior forma vestita 
(planitiei et montium humiliorum incola), posterior vero forma 
glabrata (regionem alpinam inhabitans) sit, nec dubito, Th. 
calycinam pariter duplicem praebere formam: pilosam scilicet 
(nostram) et glabram (regioni alpine Pyrenaorum privam), neque 
iis assentior, qui (ut cell. Gren. et Godr.) . th. nivalem 
et calvcinam ne varietatum nomine distinguunt, nam secundum 
specimina varia a nobis comparata he dus tantum. inter se 
differunt, ut minime conjungi debeant, nisi insuper Th. tinctoria 
cum iisdem associaretur. 
Definitionem duarum specierum, quas supra commemoravi, 
adjectis synonymis gravioribus hic breviter proponam: 
Th. tinctoria, caulis ramosus ramis erectis crassis, dense 
et profunde  cicatrisatis; folia ovali- v. obovato- linearia , 
obtusissima, subtus convexa, supra leviter concava, villis 
cerispulis plus minusve obducia; perigonium  infundibulare, 
tubo glabro membranaceo striato, lobis ovalis obtusis, tubo 
multo brevioribus. 
,, €, vermiculata (3anamunda vermiculata Barr. ic. 231, Daphne 
vermiculata Vahl Symb. 1, p. 28; Passerina tinctoria Pourr., 
Thymelaea tinctoria Endl. gen. Suppl. IV, p. 66, Moisn. in 
DC. prodr. XIV, 555), folia latiora, erecto-patula, lanugine 
brevi crispa dense obducta, indeque canescentia. 
Specimina comparavi gallica: Chartr. de Valbonne, (Requ.), 
Bagnols, (Huguenin) et Aispanica: Aragon. (Juss., Vahl, 
DC., Boutelou, Willk.), Monserrat (Willk.)' 
, B. nivalis (Passerina nivalis Ram. Bull. philom. Nr. 41 t. 9 
f. 4; Thymelea nivalis Meisn. l. c., Pass. juniperifolia f, 
Lapeyr. Abr. p. 213; Thymelea pyrenaica juniperi folio minor, 
