111 
Cirsium palustre (L.) Scop. 
In Cantabria et Gallecia hinc inde; Villafranca del Vierzo! 
€ flavispina Boiss. f, castellanum (C. castellanum Willk. pug. p. 
109; C. paniculatum Vahl mscr. in herb.)! 
Ad Burgos et Medina del Rioseco (Castell. vet.)! X Aragonia 
(Vahl)! 
Obs. Species a cel. Willkomm 1l. c. descripta et distincta meo 
sensu nolis nec tam gravibus neque constantibus differt a C. 
flavispina Boiss., ut ab hoc separari debet. Specimina enim, 
que ad Burgos legi, omnino intermedia sunt inter typum Bois- 
sierianum et plantam pr. Rioseco lectam; a posteriori foliis 
magis decurrentibus, calathiis minoribus et angustioribus, a 
planta Nevadensi vix nisi spinis paullo longioribus recedunt. 
Suspicor igitur, has notas esse variabiles, idemque valet de 
filamentis, qu: in planta Boissieriana et in nostra ad Rioseco 
lecta papilloso-scabra, in specimine ad Burgos lecto glabra 
sunt. Achaenia quoque videntur similia, sed in omnibus a me 
lectis speciminibus sterilia sunt. 
€. monspessulanum All. (Hisp. Pincho baurrero). 
In collibus calcareis: Encinillas, Valladolid! 
» B. feror Coss. not. p. 39 (C. monspess. var. hispanicum Willk. 
pug. p. 112). 
Obs. Hec varietas a C. monspessulano typico multo magis dif- 
ferre videtur quam prior a C. flavispina. — Saltem specimina a 
me lecta valde insignia foliis amplexicaulibus (nec decurrenti- 
bus), subsinuato-dentatis et ad dentes spinis validis (5-8 mm. 
longis) armatis, ceterum vix v. brevissime ciliatis (nec undique 
equaliter tenuissime spinuloso-ciliatis), pericliuio minore, ovato- 
subgloboso, foliolis ovatis, callo ovali atro terminatis spinaque 
brevissima mucronatis (nec lanceolatis, callo lineari terminatis). 
Specimina mea ceterum valde imperfecta sunt, quare dijudi- 
care non possum, an differentie supra notate salis con- 
stantes sint et an forma insignis specifice separari debeat. 
