338 
S. flabellata Bertol. ex C. Koch, Gartenflora 1854, p. 410; Spirza 
folis cuueiformibus superne incisis Ass. Enum. Arag.(?) 
Barr. ic. f. 564 (?) *). 
In montibus calcareis supra Encinillas (prov. Burgos) copi- 
ose c. fr. 143 Oct.! 
Obs. Etsi specimina authentica Bertoloniana non vidi, non 
tamen dubito, quin planta nostra, inter S. crenatam L. et 
S. thalictroidem Pall. intermedia, huc referenda sit, ^ Secun- 
dum cel. Koch, cujus descriptio l. c. benc cum nostra con- 
venit, in Hispania nonnisi ab Ortega lecta fuit, sed syno- 
nymon Assoanum, de quo cel. Willkomm (ser. inconf, 
Arag.) dubitat, huc quoque pertinere videtur. ^ Folia glabra 
v, subtus levissime puberula, coriacea, pagina inferiore reti- 
culato-venosa, in speciminibus majoribus (erectis, fruticosis) 
llo—?9/1-pollicaria, obovata, apice 3-5-crenata v. subintegra, 
in formis minoribus (suffruticosis, prostratis) late obovata v. 
obcordata, profundius flabellato-3-5-loba. 
2. Dryadea. 
Geum silvaticum Pourr. (G. biflorum Brot. phyt. Lusit. tab. 80). 
Scala Dei (Pourr.)! Encinillas; Castello de Noceda Gallecia; 
Navacerrada, Escorial; Puerto de la inquisicion, Sierra 
de Alfacar fl. granat.! 
G. hispidum Fr. (specimina cum suecicis omnino congrua)! 
In pratis silvaticis supra pagum Guadarrama, ad pedem 
' Figura Barrelieri ic. 564 valde dubia videtur. Linnaeus hane ad S. 
crenatam suam retulit, sed S. erenata vera, Hungarie et Sibirie eivis, 
vix in Hispania et Italia crescit. Habitus plant: depict: haud male 
Spiream nostram reddit, sed ob flores seorsim expositos manifeste 
superos potius forsan ad Crategi speciem pertinere videtur, quo fac- 
tum est, ut cel. C. Koch hanc figuram tam ad Crategum mauram 
(Crat»g. et Mesp. p. 51) quam ad JSpiream jflabellatam citat (Regel 
Gartenfl. HI, p. 410). 
