346 
specimina a me lecta huc referre non dubitaverim. — Differt 
planta nostra ab A. cebennensi Del. racemo elongato, densi- 
floro, carina et alis »quilongis (neque carina alas ! supe- 
rante), ab A. intermedio DC. calyce non glanduloso, ab utro- 
que foliolis angustioribus, magis complicatis, bracteis lance- 
olatis, herbaceis, (neque subulatis, membranaceis) et indu- 
mento denique totius plante denso patulo eglanduloso. 
A. cebennensis Del. 
Villafranca del Vierzo, Valcabado de Paramo (Leon)! 
A. complicatus Gay. ! 
Villareal Cantabrie; in Gallecia passim (Coruzía, Santiago 
de Compostela, Lugo, Monte Salgeiro etc.)! 
A. telonensis Rob. 
La Albayda pr. Cordoba! 
Ononis tridentata L. (incl. O. crassifolia L. Dufour ined. et O. 
Barrelieri ejusd. aut. in Bull. soc. bot. Fr. VII, 324). 
In argillosis subsalsis Hispanis interioris ct orientalis pas- 
sim et, ut videtur, haud rara. 
» p. intricata. (O. crassifolia B, intricata Willk. Strand- und 
Steppengew. p. 111) Barr. ic. 419? 
In collibus gypsaceis ad Valladolid, 4 Jul. c. fl.! 
Obs.  Characteres constantes et vere distinctivos, quibus OQ. 
crassifolia Duf. ab O. tridentata L. separari possit, frustra 
quésivi: saltem omnia specimina, que vel ipse legi vel ab 
aliis sub uno alterove nomine communicata vidi et exami- 
navij ad unam eandemque speciem pertinere persuasus sum. 
Certum est, plantam haud parum variabilem esse, tam quoad 
staturam caulisque directionem, quam quoad foliorum formam 
(linearia, cuneata v. obovata) et incisuras (integerrima, tri- 
dentata v. usque ad infra medium serrata), quare varii au- 
tores, qui formas extremas solum, neque transitus evidentes 
observarunt, 2 (v. 3) species distinguere posse crediderunt. 
Sed characteres parum constantes et vix certis formis privi 
esse videntur, ita v. c. in eodem individuo folia lineari- 
