374 
plantam suam annuam esse dicit, nostra autem perennis vide- 
tur, sed valde dubium videtur, an primarius 4. Ahypoglottis 
Linnei huc quoque referri possit, verba enim in descriptione 
Linneana ,flores in capitulo 8—10^4, — legumina replicata, 
acumine duplici subulato* haud bene in nostram speciem appli- 
cari possunt, Botanicis hispanicis igitur graviter commendanda 
est investigatio Astragali, qui characteribus Linncanisrespondeat. 
Astragalus epiglottis L. 
La Carolina, Cerro Fuendelapeiía pr. Jaen, Silla del Moro 
pr. Granada! 
» B. longipes! (A. epiglottoides Willk. Bot. Zeit. 1847, p. 428, 
Pug. p. 132). 
In monte Sierra Elvira pr. Granada, 24 Apr. c. fl. et fr.! 
Obs. Specimina a me lecta omnino conveniunt cum 44. epi- 
glottoide Willk., ex speciminibus ab autore mecum benevole 
communicatis. Hzc forma pedunculis elongatis, 11/;-2-pollica- 
ribus, capitulo deflorato spicato-elongato, valde quidem differt a 
forma vulgari A. epiglottidis, vix tamen credo, eandem speci- 
fice esse distinctam, cum etiam in aliis Astragali speciebus 
longitudo pedunculi variabilis est, et flores quoque in A. 
epiglottidis forma vulgari (brevius quidem, sed evidenter) 
spicatos vidi, neque alios characteres, quibus distingueretur, 
in speciminibus examinatis invenio. 
A. cymbecarpos Brot. 
In collibus graminosis ad Escorial, 16 Jun. c. fr.! 
A hamosus L. 
Valladolid; Sacromonte pr. Granada! 
» B. brevipes! pedunculus communis brevissimus, semipollicaris 
v. vix ultra, racemus pauci (2-3)-florus (hic forma nonnihil 
ad A. scorpioidem Pourr. accedit). 
In locis incultis ad Jaen, 5 Maj. c. fl.! 
A. narbonensis Gou. 
In collibus gypsaceis ad Aranjuez, 241 Maj. c. fl.! 
A. monspessulanus L. 
In Gallecia (loco non indicato) Pourr.! 
