vo 
Dott. Augusto Béguinot: La vegetazione delle isole Tremiti 
e dell’ isola di Pelagosa. Con una carta fitogeografica. Roma 1909. 
Estratto delle Memoire della Società italiana delle Scienze (detta dei XL.) 
Serie 3 a, PomoayE por 
Dr. Beguinot je docenat i prvi asistenat kr. sveučilišta u Padovi, 
koji je u veliko iznenadio botanicare monarkije, a posebice botaniéare. 
hrvatske znamenitim ovim djelom za kojim su oni odavna čeznuli. 
Prvi odsjek djela ima naslov: »Naturalisti che hanno illu- 
strato le Tremiti e Pelagosaestatoattuale delle conos 
cenze botaniche su questeisole«. Tu izbraja cijelo čislo naravo- 
slovaca, koji su se bavili izučavanjem talijansıoga otoka Tremitia i naših 
otoka Palagruža. U prvom redu navodi talijanske geologe Nicolucci-a, Tel- 
lini-a, Squinabola, Bassania, Cecconia i druge, od ausrijskih geologa Stura 
Stachea, M. Stošića, Tchermaka, Grollera, meteorologa Hana, te prelazi na 
botaničare. 
U odsjeku II. »Condizioni di ambiente in rapporto alla 
distribuzione della Flora«, govori se od str. 11.—16. o ostrvima 
Tremita (S. Nicolo, S. Domino, Capperaia, Cretaccio, Pianosa), a onda o 
našoj Maloj i Velikoj Palagruži. 
Prema odsjeku III.: »Caratteri topografici e geografici 
della vegetazione delle Isole Tremiti e di Pelagosa« ima flora 
ovih otoka 444 vrste, koje spadaju na 67 porodica i u 251 rod. Na ostrvu 
Sv. Nikole raste 235 vrsta, Sv. Domin4 293 vrste, na Capperaiu 97 vrsta, 
na Cretacciu 53, Pianosi 34, a na našim Palagružama 95 vrsta; prema tomu 
je ilora najbogatija na ostrvu Sv. Domina. 
Pisac prispodablja ovu floru sa florom Kvarnerskih otoka, Suskom 
(Sansego), Malim i Velikim Srakanama (Canidole piccola e C. grande) kod 
Lošinja. 
Dalje upoznavamo općeni i posebni značaj flore, bilje koje raste po 
pećinama, na pjeskovitu tlu, u makijama, a na str. 37. izbraja sve one vrste 
koje su »endemičke«, dok nas u odsjeku V.: ,Elenco delle specic 
fin qui note per le isole Tremiti e per Pelagosa«, daje popis 
biljaka od str. 44.—67. 
»Endemičke« vrste Palagruža i njihovu floru izložiti ćemo u nared- 
noj knjizi »Glasnika«, prispodabljaiući je sa kopnenom florom kraljevine 
Dalmacije. D.H. 
Degen Arpad dr.: Ueber die Entdeckung eines Vertreters 
der Gattung Lesquerella im Velebitgebirge. Mit einer litogrf. Tafel. 
Budapest 1909. Aus No. 1./4. d. VIII. Jahrganges d. »Ungar. botan. Blitter«, 
p. 1.24. 
Ima nekoliko godina što dr. Degen, sveučilišni profesor u Budim- 
pešti, svraća osobitu pozornost flori našega gordoga Velebita i dalmatinskih | 
planina, kamo dolazi sam ili izašalje svoje asistente, da mu pribiru građu. 
Prof, Degen bio je sretne ruke, jer je u Velebitu obašao mnogo 
mjesto, kamo do sada nije stupila noga nijednoga botaničara. Nesamo, da 
je ubrao mnogu rijetku bilinu, već je za našu floru našao i »novih« biljaka 
Ze 
