lo 
reuklooze bittere bladeren onder den naam van folia Adhatodae 
in de apotheken aanwezig. Volgens Lindleij worden de bittere 
en eenigzins aromatische bloemen, bladen en vruchten der-Adha- 
toda gezegd krampstillende eigenschappen te bezitten. 
800. Bor. NM. — Gendarussa vulearis Nees. 
INL. BEN. — Handaroessa of Gandaroessa M,‚J & Bd; Daussa 
Bali; Sisanekil Mand; Sosa Amb. 
GR. PL. — Oost-Indië; op Java veelal in tuinen. 
GEBR. 
Van deze struik zouden volgens Rumphius de wor- 
tels, in afkooksel ingenomen, goed zijn bij koortsen en cholera. 
De fijngewrevene bladeren bezigen de Inlanders uitwendig bij 
hoofdpijn, koorts, lendenpijn en furunkels, tot dit einde wrij- 
ven zij ze dikwijls met plassariebladen en water fijn tot eene 
soort van pap. Een aftreksel der bittere eenigzins aromatische 
bladen heb ik dikwijls met goed gevolg als zweetdrijvend mid- 
del bij katarrhale koortsen toegediend; dit aftreksel zoude vol- 
gens Blanco ook zeer dienstig zijn bij keelaandoeningen. Vol- 
gens Horsfield zoude men aan de Gendarussa braakverwekkende 
eigenschappen toekennen; hij vermeldt niet of men dit aan de 
wortels, dan wel aan de bladeren doet, van de laatste heb ik 
deze werking nimmer bespeurd. Eindelijk haalt Lindleij nog aan 
men in Indië de gerooste bladeren uitwendig bezigt bij rheuma- 
tismus met zwelling der gewrichten. 
301. Bor. Na. — Rhinacanthus communis Nees. 
INL. BEN. — Kalawara S; Trebeh djapan S; Akkar treba Ms; 
Dawon boerong en D. sarong boerong M. 
GR. PL. — Oost-Indië, op Java in het wild en tot heinin- 
en. - 
qa 
Greer. — De wortel met azijn afgetrokken of wel de bladeren 
met zout tot een papje fijngewreven worden op Java uitwendig 
gebezigd bij scabies en herpes circinnatus, en bij deze laatste 
vanneer de kringen niet al te uitgebreid zijn of wanneer geene 
algemeene ziektevorm, b. v. sijphilis, ten gronde ligt, dikwijls 
met zeer goed gevolg; in vele apotheken vindt men dan ook te- 
genwoordig acetum en tinctura Rhinaeanthi in voorraad voor- 
handen. Im Europa werd deze werking voor het eerst in 1820 
bekend, en dezelve door Blumenbach aangewend. 
AP UP 
