— 110 — 
„vleesch vol wormen in deze bladeren wikkelt, zouden de wor- 
„men er afvallen en het vleesch weder eene roode kleur aanne- 
»men. Kippen deze pitten etende zouden sterven. De Balinezen 
„eten dezelve niet, dan na ze eenige weken in water geweekt en eerst 
„aan kippen gegeven te hebben, om te beproeven of zij nog gif- 
»tig zijn. De bladeren met zout en limoensap afgewreven wor- 
»den bij schurft (sakit kadel), enz. op de huid gesmeerd. Koe- 
„beesten onvoorzigtig van de bladeren etende, gebeurt het soms 
»dat zij sterven.” Horsfield geeft aan, dat de olie tot het bak- 
ken van pastij en visch wordt gebezigd, en dat de zaden, wel- 
ke zeldzaam gebruikt worden, bij hen die aan het gebruik daar- 
van niet gewoon zijn, stoelgangbevorderend werken. Verder 
dat alle deelen des booms, welke Rumphius Pangium noemt, voor- 
al de bast, de bladeren en de vruchtschillen, gezegd worden 
krachtig wormdrijvende eigenschappen te bezitten. De zaden, 
welke Kloewak heeten, zijn voor de Javanen een levens- 
middel. 
Blume verhaalt dat de bast, bladen, vrucht en zaad scherpe 
narcotische eigenschappen bezitten, dat door deze de hersenze- 
nuwen sterk aangedaan worden, angst, hoofdpijn, duizeligheid, 
slaapzucht, walging en zelfs vlagen van krankzinnigheid worden 
veroorzaakt; dat het gebruik dezer den menschen en dieren scha- 
delijk, ja doodelijk, kan zijn. Dat hunne scherpe en narcoti- 
sche eigenschappen waarschijnlijk gelegen zijn in eenig op Meni- 
spermine gelijkend alkaloid, verbonden met eene lijmige bittere 
extraktiefstof; hare wijze van voorkomen in deze, zoo wel 
als in eenige Menispermeae, zal een chemisch onderzoek moeten 
beslissen. 
Endlicher bemerkt slechts dat de Ceijlonezen de vruchten bij 
wijze van cocculuskorrels bezigen tot het bedwelmen van vis- 
schen. 
Bij Hasskarl in zijne aanteekeningen p. 101, N° 749 leest men: 
»de schil en bladeren worden gestampt en dienen tot het bedwel- 
» men van visschen. De vruchten worden geschild, dan afgekookt 
„en met eenen steen geslagen tot dat de harde bot breekt; de 
» vleezige pitten worden er uitgenomen, in een bak 2-3 dagen 
» geweekt, waarop zij kunnen worden gegeten. Fet men ze zon- 
