— II — 
„der deze toebereiding, dan wordt men bedwelmd en de dood 
„zal kunnen volgen. De pitten worden over het vuur geroost 
„en bij de rijst gegeten; om er olie van te maken moet men 
„het vleesch of in de zon of over vuur droogen, in korten tijd 
„fijn stampen, boven stoom kooken en in eenen zak van de schil 
» van djaloepang (Grewiae sp. div.) persen, waarop er eene rvoode 
„lampolie uitloopt, die niet gegeten kan worden en zelfs bij het 
»„ branden eenen sterken walm geeft.” 
Eindelijk geeft Lindleij op, dat de weeking in koud water aan 
de pitten de schadelijke giftige eigenschappen ontneemt; dat de 
bast in het water geworpen de visch bedwelmt; dat het sap der 
bladen als wormdoodend gebezigd wordt en ook bij huidziekten; 
dat koebeesten ze eten en waarschijnlijk op het voetspoor 
van Horsfield, dat de olie der zaden bij het braden wordt ge- 
bruikt. 
Over het algemeen neemt de inlander, welke de zaden gaarne 
eet, uit vrees van bedwelmd (mabokh) te geraken de voorzorg, 
nimmer deze zoo pas van den boom geplukt te eten, doch 
ze eerst langen tijd in water te laten weken of onder de 
asch te leggen. Pas opengemaakt of van huune ivoorharde schaal 
ontdaan verspreiden de kernen eenen sterken cijanaardigen reuk, 
dit gevoegd bij de vlugtigheid en oplosbaarheid van de vermoedde 
giftstof in water, doen mij gelooven, zij waarschijnlijk een 
cijanbevattend bestanddeel in zich sluiten. Ook de olie bezigt 
men op Java nimmer tot, braden, 
PASSIFLOREAE Jss. 
858 Bor. NM. — Passiflora coeruleo-racemosa Sab. 
GR. PL. — Europa; op Java als sieraadplant in vele tuinen. 
359. Bor. NM. — Passiflora pubescens Kth. 
GR. PL. — Caracasan; op Java als sieraadplant aangekweekt, 
PAPAIJACEAE Bl 
360. Bor. NM. — Carica papaija L. 
INL. BEN. — Papaija M; Gedang S; Kattes J. 
