B Eman” iS ate 
— 145 — 
tot spijs dienen en zij op verschillende wijze toebereiden, er brood 
van bakken enz. Om deze te bekomen worden de wortels goed 
fijn geraspt, het melksap er uitgeperst, daarna het meelige over- 
blijfsel met water goed uitgewasschen en op steenen of ijzeren 
platen verhit; op deze wijze wordt de giftstof en afgewasschen 
en door de hitte vervlugtigd. Het overblijfsel vormt de beken- 
de Cassave, Manico of Mandioeea en wordt, wanneer men van 
deze opeengebakkene koeken maakt, Cassavebrood genaamd. Het 
water, waarmede de gestampte wortel herhaaldelijk afgewasschen 
is, laat, wanneer men het in rust laat, een fijner zetmeel neder- 
ploffen, dat Tapiocca heet. Deze beide zetmeelsoorten kunnen 
in voedzaamheid met bijna alle andere wedijveren en worden 
dikwijls naar Europa uitgevoerd. De versch afgeschraapte wor- 
tel legt men in Amerika nog op onzuivere zwerende oppervlak- 
"ten. 
Op Java nuttigt de inlander de jonge bladeren afgekookt als 
groente. De wortels worden voor eene aangename spijs gehouden 
en raauw, gekookt of in asch gebraden gegeten, echter mijde men 
de daarin zich bevindende vezelen niet mede te eten, daar door 
deze braking en buikpijn zoude ontstaan. De fijngesnedene bla- 
deren vermengd met een weinig van de vrucht der Arenpalm en 
zemelen geeft men aan paarden, welke aan ingewandswormen lij- 
den, waardoor zij meerdere ontlasting krijgen en de wormen ge- 
dood of uitgedreven worden. 
419. Bor. Nu. — Gelonium glomerulatum Bl. 
INL. BEN. — Penawar böas S; Ganglot J; Kinauk S; Djan- 
glot J; 
Gr. PL, — In lagere bosschen van Java en Noesakamban- 
gan. 
Gear. — Van dezen bijna immer bloeijenden en vruchtdragen- 
den heester wordt het hout voor lansstelen gebezigd. 
450. Bor. Nu. — Ricinus communis L. 
Inr. BEN. — Djarak kaliki S; Djarak selassar S. 
GR. Pr. — Zuidelijk Azie, Afrika en Amerika, Japan, op Java 
veelvuldig wekweekt. 
Geer. — Uit de zaden wordt door kooking en persing de be- 
kende Ricinus- of Castorolie bereid, welke den inlander soms 
10 
