— 159 — 
vijf zaden zijn genoegzaam. De inlander wrijft er een of twee 
van met akkar djaroeng, kintjoer en water fijn en geeft dit 
aan kleine kinderen te drinken, waarop deze de wormen dood 
zullen ontlasten. Volwassenen kunnen van de rijpe vruchtjes er 
vele eten. De bladeren, welke eenen onaangenamen geur en eenen 
sterkersaardigen smaak bezitten, worden soms als groente gege- 
ten, soms ook als wormdrijvend middel toegediend. 
OENOTHEREAE Endl. 
482. Bor. NM. — Jussiaea fluvialis Bl 
INL. BEN. — Selalassor M; Randa katilan M; Kembang tem- 
bagaän aijer M. 
GR. PL. — Java langs beekjes in bergachtige streken. 
Greer. — In tropisch Azie en Amerika worden de eenigzins 
zamentrekkende Jussiaeasoorten voor omslagen en pappen gebe- 
zigd (Endlicher). Van deze soort zoude men de bladeren met de- 
dak gemengd op Java aan varkens te eten geven. 
LIJTHRARIEAE Jss. 
483. Bor. Nu. — Lawsonia alba Liam. 
INL. BEN. — Patjar tjina en Patjar koekoe M; Dawon lakka 
M; Patjar petok J; Imei Mand; Tingi lakka Bd; Tsjinkahoe 
Ch. 
Gr. Pr. — West en Zuid Azie, Noord Afrika; op Java en om- 
ringende eilanden veelvuldig in tuinen. 
GeBr. — De wortel dezer plant, welke de Oost Indische Al- 
kanna, de Radix Alcanna vera volgens de meeste schrijvers is, 
is donkerbruinrood en smaakt zacht zamentrekkend; zijne voor- 
naamste bestanddeelen zijn roode kleurstof en galnotenzuur; hij 
is in Europa nog in sommige apotheken verkrijgbaar en dient 
tot geelverwen. Volgens Blanco bezigt men hem in Turkije 
als ecosmetieum. Het hout tot houtskool gebrand wendt men op 
Java bij spruw, enz. aan. De bladeren maken in vele Ooster- 
sche landen een gewigtig handelsartikel uit, daar volgens de 
gewoonte dier volken men met deze de nagels, de haren, ja 
