— 160 — 
zelfs paardenstaarten en leder (marokijnleder) rood verwt. Ook 
alhier is deze gewoonte om de nagels rood te verwen zeer in 
zwang, en vermengt men tot dat einde de bladeren met zwarte 
mieren, tjabeh (spaansche peper), bawang poetih (uijen), enz., wrijft 
dit alles tot een papje te zamen fijn, en bindt dit op de te kleu- 
rene nagels. 
In vroegere jaren van uit Griekenland en later ook van deze 
gewesten wordt gemeld, dat de bladeren en bloemen, ligt za- 
mentrekkend zijnde, heilzaam zijn bij spruw en andere aandoe- 
ningen der mondholte, en zij uitwendig bij verschillende zweren, 
vooral onijchia, en huidziekten worden aangewend. Bij de oudere 
Romeinsche geneeskundigen komt de plant reeds onder den naam 
van Ligustrum voor, terwijl de oude Grieken haar Cijpros noem- 
den. De geurige bloemen, welke om hennen reuk de inlanders 
veelal tusschen hunne kleederen leggen, zullen in Egijpte tegen 
hoofdpijn, bij wijze van vlierbloemen in een zakje genaaid, aan- 
gewend worden. De vlugtige olie uit deze laatste verkrijgbaar 
zal dienstig zijn bij verstijfde en verlamde ledematen. 
484. Bor. NM. — Lagerstroemia indica L. 
INL. BEN. — Thé oetan M. 
Gr. PL. — Japan, China, Cochin-china, op Java om zijne schoone 
bloemen in vele tuinen aangeplant. 
MELASTOMACEAE RBr. 
485. Bor. Nu. — Melastoma polijanthum Bl. 
INL. BEN. — Harendong goenoeng S; Bitoerong itam Ms; Wi- 
dadari M; Tjonkodo kir J; Doekdoek en Kadoekdoek Bali; Nau 
en Aijnahu Amb; Karmandijn Mak; Geroro mavalla T. 
Gr. Pr. — Oost-Indie; op Java, Sumatra, Borneo enz. meestal 
als kreupelhout in hoogere streken. 
Geer. — Volgens Rumphius dient men het sap des wortels 
toe aan lijders met epilepsie of andere zenuwtoevallen; volgens 
Hasskarl wordt dezen afgeschraapt, in water geweekt en dit 
water aan kinderen te drinken gegeven tegen ingewandswor- 
men; of wel men laat zijnen bast 2 à 3 dagen in water we- 
ken, wrijft die dan fijn en bindt dit als pap den kinderen 
