15 
deze drie voorwaarden voldaan is, laat de lotos zich zeer ge- 
makkelijk kweeken en wanneer men een enkele plant in een hoek 
van een vijvertje zet, breidt zich deze gewoonlijk binnen een 
jaar naar alle kanten tot op een afstand 
van een paar meter van de oorspronkelijke 
standplaats uit. Deze uitbreiding geschiedt 
door middel van de dikke, lange, onder 
de modder kruipende wortelstokken. De 
bladeren, bloemen en vruchten steken op 
lange stelen ver boven het water uit. De 
bladeren zijn schildvormig, d. w. z. dat de 
bladsteel niet aan den rand maar in het 
midden van de bladschijf is vastgehecht. 
De bloemen hebben vier of vijf kelkbladen, ER 
talrijke bloembladen en meeldraden en tal- vande ets 
rijke stampers. De plaatsing van de laatste 
is zeer eigenaardig, zij zijn weggedoken in uithollingen van een van 
boven vlakken, omgekeerd kegelvormigen, sponsachtigen bloem- 
bodem. De rijpe dopvruchtjes zitten later los in de uithollingen 
van den tot een schijnvrucht uitgegroeiden bloembodem. Een der- 
gelijke schijnvrucht is in fig. 18 af- 
gebeeld. Wanneer zij rijp zijn, breken 
deze schijnvruchten van den vrucht- 
steel af en blijven dan in het water 
ronddrijven totdat zij geheel verrot 
zijn. Langzamerhand, hier en daar, 
vallen de dopvruchtjes er uit en 
kunnen, vooral met overstroomingen, 
6 __zoodoende dikwijls tot op grooten 
afstand van de moederplant worden 
verspreid. 
Van het geslacht der echte water- 
Fig. 19. Diagram van de bloem _ lelies komen o.a. een soort in Neder- 
maande” Waterlelie. land en twee soorten in Ned.-Indië 
in het wild voor, Nymphaea Lotus 
met roode, rose of witte en Nymphaea stellata met blauwe of 
witte bloemen. De bladeren en bloemen drijven bij het geslacht 
Nymphaea aan de oppervlakte van het water, de bloem- en blad- 
stelen zijn hier veel slapper dan bij de lotos en zij kunnen ook 
veel langer worden, zoodat deze planten dan ook in dieper water 
Dd 
