28 
knollen voorkomen, wat bij de meeste andere soorten van dit 
geslacht niet het geval is. Hier in Indië worden aardappels op 
vrij groote schaal in het gebergte gekweekt, in sommige streken, 
bijv. in de omgeving van Sindanglaja, van Lembang en in de 
Tenger is de aardappelkultuur van zeer veel beteekenis. In 
gematigde luchtstreken worden aardappelen niet alleen verbouwd 
als voedingsgewas voor den mensch maar ook als veevoer en om 
er zetmeel uit te bereiden of spiritus uit te stoken. 
De aardappelknol is eigenlijk niets dan een kort, dik opgezwollen 
stengeltje waarin een zeer groote hoeveelheid reservevoedsel Is 
opgehoopt. De knoppen, die aan iederen stengel voorkomen, 
vinden wij aan den aardappelknol ook terug, men noemt ze in 
dit geval oogen. Zij zitten over de ge- 
heele oppervlakte van den knol verspreid. 
Wanneer een aardappelknol geplant is, 
groeien eenige oogen uit tot stengels, 
die al spoedig boven den grond komen, 
zich vertakken en een groot aantal bla- 
deren vormen. De oude knol wordt in 
den loop van eenige weken leeggezogen 
en verrot ten slotte. Wanneer de plant 
rijkelijk bebladerd is beginnen zich aan Fie do. Aumtanselenol 
het stengelgedeelte onder den grond, begin van de kieming. 
talrijke zijstengels te ontwikkelen, die 
echter niet boven den grond uitkomen maar ongeveer horizontaal 
groeien en waaraan ook geen groene bladeren voorkomen maar 
alleen kleine, kleurlooze schubben. Aan de toppen van deze 
onderaardsche zijstengels ontstaan talrijke, nieuwe aardappels. 
Na verloop van eenige maanden beginnen de bladeren te ver- 
welken en af te sterven, de knollen zijn dan rijp om geoogst 
te worden. Zij kunnen dan niet weer dadelijk gepoot worden en 
zouden ook wanneer zij in den grond bleven zitten niet dadelijk 
gaan ontkiemen, zij moeten eerst een rusttijd doormaken op over- 
eenkomstige wijze als bij de ontwikkeling van de plant in de 
gematigde streken het geval Is, waar ook de in den nazomer en 
herfst rijpende knollen pas in het volgende voorjaar ontkiemen. 
De bladeren van de aardappelplant staan verspreid, zij zijn 
zoogenaamd afgebroken gevind, d. w.z. dat telkens een paar 
groote blaadjes met een paar kleine afwisselt. De bloemen zijn 
regelmatig, vijftallig met een vergroeidbladigen vijftalligen kelk, 
