42 
bloemkroonbladen zijn meestal geel, soms purper gekleurd. De 
tot een buis vergroeide meeldraden, het bovenstandige vrucht- 
beginsel, de lange, aan den top gespleten stijl stemmen met de 
overeenkomstige deelen van waroe en kembang sepatoe overeen. 
De vrucht is een drie- tot vijfkleppige doosvrucht. De kruidachtige 
katoensoorten die verbouwd worden in de landen waar de kul- 
tuur op een hoogen trap staat, hebben slechts een korten groeitijd; 
vijftien weken na het zaaien kan deze katoen reeds geplukt 
worden. De katoenplant is 
over het algemeen zeer on- 
derhevig aan allerlei ziekten 
en plagen en de kruidachtige 
soorten zijn bovendien zeer 
gevoelig voor de weers- 
gesteldheid, zij verlangen 
veel regen in het begin van 
den groeitijd maar na den 
bloei droogte, tijdens het 
rijpen van de vruchten en 
vooral in den oogsttijd. 
De belangrijkste katoen- 
kultuur vindt men tegen- 
woordig in ede zuidelijke 
staten van Noord-Amerika, 
in Voor-Indië en in Egypte. 
Fig. 45. Katoen, takje met bloemen In Ned.-Indië is de katoen- 
enen dee kultuur van ouds inheemsch, 
zij is er echter tengevolge 
van den invoer van katoenen garens en katoenen weefsels uit 
Europa langzamerhand achteruitgegaan. Tegenwoordig wordt er 
moeite gedaan om deze kultuur, die in Palembang en in Japara 
nog van veel beteekenis is, weer aan te moedigen. 
Als laatste familielid van de kembang sepatoe noemen wij nog 
de kapok, Wriodendron pentandrum. De eigenaardige groeiwijze 
van dezen boom, met de zeer ijle, in den drogen tijd geheel 
bladerlooze kroon en de lange, rechte, horizontaal afstaande takken 
is aan iedereen in Indië welbekend. De plant hoort oorspronkelijk 
misschien in Engelsch-Indië thuis maar wordt in Ned.-Indië zeer 
veel geplant langs wegen, op erven en ook op groote landbouw- 
ondernemingen. 
