8 
deelen aan den voet van de plant, waaruit zich telkens nieuwe 
bloemdragende stengels ontwikkelen, zijn houtig en soms meer 
dan een centymeter dik. 
De plant klimt doordat zij zich met de stelen der blaadjes aan 
allerlei steunsels 
vasthecht. De bla- 
deren zijn oneven- 
gevind, doorgaans 
met twee paar blaad- 
jes en een eind- 
blaadje. De steeltjes 
van de blaadjes zijn 
zeer lang en kronke- 
len zich om allerlei 
dunne voorwerpen, 
Fig. 9. Blad van de Japansche Clematis. om touwen, dunne 
stokjes, takjes enz., 
en hechten zoo de plant stevig aan een dergelijk steunsel vast. In 
fig. 9 is een dergelijk blad afgebeeld. De bladeren van de Clematis 
zijn tegenoverstaand, d. w.z. er staan telkens twee tegenover 
elkander op dezelfde hoogte van den stengel. 
De bloemen staan, zooals in fig. 10 is afgebeeld, in groepen 
van drie of van zeven waarbij 
dan telkens de middelste bloem, 
die aan het eind van het bloem- 
stengeltje zit, het eerste open- 
gaat en pas daarna de twee 
zijdelingsche bloemen. Men 
spreekt bij dergelijke bloeiwij- 
zen waarbij de bloem aan het 
einde van den bloemstengel het 
eerste opengaat, in het alge- 
meen van middelpuntvliedende Fig. 10. Gevorkte bijschermen van de 
bloeiwijzen en in het geval van Clematis; de letters a, b, c duiden de 
de Clematis, waarbij aan de volgorde aan, oe bloemen zich 
bloemstengels telkens twee zij- Ten 
takjes tegelijk tegenover elkander ontstaan, van gevorkte bijschermen. 
Deze drie- of zeventallige bijschermen staan in de oksels van 
de hoogere bladeren van den stengel of zijn tot een eindelingsche 
pluim vereenigd. 
