7 
doorschijnend gestippeld, er komen in het bladmoes overeen- 
komstige oliekliertjes voor als in de vruchtschil van de pompelmoes. 
Nog een ander welbekend familielid van de pompelmoes is de 
kemoening, een ongedoornde kleine boom die in Ned.-Indië in 
het wild voorkomt, maar ook zeer vaak wegens de welriekende 
witte bloempjes wordt aangeplant. Ook in andere tropische landen 
wordt de kemoening vaak als sierplant gekweekt. 
Dan kunnen wij als familieleden van de pompelmoes nog ver- 
melden de olifantsappelboom, anijsbladboom of kawista, waarvan 
de bladeren, vooral wanneer ze tusschen de vingers gewreven 
worden, zeer sterk naar anijs ruiken en de wijnruit of daoen 
ingoe, een laag heestertje met- tamelijk dikke, blauwgroene, 
doorschijnend gestippelde, zeer sterk riekende bladeren dat in 
Indië niet zelden als geneeskrachtige plant in bloempotten wordt 
gekweekt. 
Bij de meeste familieleden van de pompelmoes vindt men in 
de bladeren en dikwijls ook in de vruchtschil kliertjes met sterk 
riekende vluchtige olie, de bladeren zijn dientengevolge gewoonlijk 
doorschijnend gestippeld. De bloemen vertoonen altijd in bouw 
veel overeenkomst met die van de pompelmoes, het aantal 
bloemkroonblaadjes wisselt af van drie tot vijf, ook het aantal 
meeldraden is nogal verschillend bij de verschillende soorten, 
maar het bovenstandige vruchtbeginsel, den dikken stijl met knop- 
vormigen stempel en de honigschijf vindt men bij alle familieleden 
terug. 
De Japansche Clematis. 
De Japansche Clematis, waarvan de wetenschappelijke naam 
Clematis paniculata 1s, wordt in Indië zeer veel als sierplant 
gekweekt. De sierlijke, geelachtig witte, eenigszins welriekende 
bloempjes komen in grooten getale aan de klimmende stengels 
voor. De plant laat zich gemakkelijk uit stek opkweeken en 
vormt wanneer zij goed behandeld en af en toe gesnoeid wordt, 
telkens nieuwe stengels die alle na verloop van eenige weken 
rijkelijk bloemen dragen. De Clematis wordt meestal in bloem- 
potten gekweekt, de stengels worden in den regel niet langer 
dan 142 à 2 meter en sluiten dan hun lengtegroei voorgoed af 
om te gaan bloeien. Zij zijn dan nog groen, zeer dun en ter- 
nauwernood verhout, maar de oudere, dikwijls meerjarige stengel- 
