bladeren en aan de toppen der takken groote trossen lichtgele 
bloemen. Dikwijls vindt men onder aan den tros reeds rijpe 
vruchten wanneer de bloem- 
knoppen bovenaan nog niet zijn 
opengegaan. Aan de bloemen 
onderscheidt men vijf geelgroen 
gekleurde kleine kelkblaadjes, 
vijf heldergeel gekleurde, groo- 
te bloemkroonblaadjes, tien 
meeldraden en een stamper met 
bovenstandig vruchtbeginsel. 
De meeldraden zijn zeer ver- 
schillend in grootte, aan den 
naar onderen gekeerden kant 
van de bloem vindt men twee 
En, 
Fig. 48. Bloemen van de Djoear. 
zeer groote en daar tusschen in een kleinere, aan den bovenkant 
van de bloem vindt men drie zeer kleine, de overige vier stemmen 
Fig. 49. Schema van den 
bouw der Djoearbloem. Bij 
J de drie zeer kleine, bij 2 
de twee zeer groote meel- 
draden. Het stippellijntje 
geeft het vlak van sym- 
metrie aan. 
ongeveer in afmeting overeen met de 
kleinere, die tusschen de twee zeer groote 
in staat. Uit het vruchtbeginsel ontwikkelt 
zich een droge, met twee kleppen open- 
springende, zoogenaamde peulvrucht, die 
20 tot 30 zaden bevat. 
De bloem van de djoear is symmetrisch 
gebouwd, aan den kelk en de kroon 1s dit 
wel is waar niet duidelijk te zien maar 
wel aan de meeldraden en het vrucht- 
beginsel. Het vlak van symmetrie, dat de 
bloem in twee gelijke helften snijdt, ver- 
deelt het naar boven gekeerde bloem- 
kroonblad in tweeën en gaat tusschen 
de twee kleppen van de peul en tusschen 
de twee grootste meeldraden door. 
Wanneer wij de meeldraden opmerk- 
zaam bekijken zien wij dat de helmhokjes 
niet met een spleet over de geheele 
lengte, maar met een korte spleet of porie aan den top open- 
springen. 
Van het geslacht Cassia waar de djoear toe behoort, komen 
nog verscheiden andere soorten, ten deele gekweekt, ten deele 
