46 
in het wild in Nederlandsch-Indië voor. Een zeer bekende soort 
is nog de Indische gouden regen of trommelstokkenboom — 
Cassia fistula — die in het wild in de djati-bosschen voorkomt, 
maar ook vaak als sierboom wordt gekweekt. Het is een middel- 
matig hooge boom, die in den drogen tijd haar bladeren vallen 
laat en zich bij het doorkomen van den regentijd met frisch 
nieuw loof en talrijke sierlijke hangende goudgele bloemtrossen 
siert. Deze bloemtrossen komen niet aan de jonge bebladerde 
takken voor, maar uitsluitend aan het oude hout. 
De bloemen van de Indische geuden regen zijn eenigszins 
welriekend en de bloemblaadjes blijven, nadat de meeldraden 
afgevallen zijn nog geruimen tijd zitten. De bladeren zijn evenals 
die van de djoear even gevind, echter met een 
geringer aantal grootere blaadjes. De bloemen 
vertoonen een ongeveer overeenkomstigen bouw 
als die van de djoear, de helmdraden van de 
drie onderste meeldraden zijn veel langer dan 
de overige en sterk s-vormig gekromd. Het vrucht- 
beginsel is ook zeer lang en eveneens eigenaardig 
gekromd. 
De vrucht verschilt zeer sterk van die van de 
Fig. 50. djoear en gelijkt op het eerste gezicht op een 
Ba de rolronden zwartbruinen stok van omstreeks een 
vruch van 
de Indische __ halven Meter lang. Zij springt niet open en is door 
Gouden Regen. dwarse tusschenschotten in een groot aantal vakjes 
verdeeld. Elk vakje bevat één zaad dat door een 
strooperig, zoet smakend vruchtmoes wordt omhuld. Dit vrucht- 
moes wordt in Indië in de geneeskunde gebruikt en de vruchten 
van den trommelstokkenboom worden ook in Europa af en toe 
ingevoerd als geneesmiddel. 
De reeds als schaduwboom genoemde assem of tamarinde, 
Tamarindus indica behoort tot dezelfde familie als de djoear 
en de Indische gouden regen. Dat ook bij dezen boom de vruchten 
niet openspringen en de zaden door vruchtmoes omgeven zijn; 
is welbekend. De bloemen van de assem zijn klein en men kan 
ze in bouw vergelijken met die van de djoear, wanneer men zich 
voorstelt dat hiervan enkele deelen niet of bijna niet tot ont- 
wikkeling zijn gekomen. De kelk bestaat uit vier lichtgele blaadjes 
die aan den voet met elkander vergroeid zijn; een van de kelk- 
blaadjes is breeder dan de andere en blijkbaar uit de vereeniging 
