50 
komen deze boven den grond, worden groen en gedragen zich als 
gewone bladeren, al zijn zij dan ook anders gevormd dan de 
bladeren die later ontstaan; behalve de djarak is ook de koffie 
hier een mooi voorbeeld van. In andere gevallen komen de zaad- 
lobben ook wel boven den grond en 
worden gewoonlijk ook wel min of meer 
groen, maar zij worden al spoedig leeg- 
gezogen, verschrompelen dan en vallen 
af; dit is bijv. het geval bij de bruine 
boon, in fig. 52 zijn in het oudste der 
drie afgebeelde toestanden de zaadlobben 
Fig. 53. Zaad van de Djarak al op het punt om af te vallen. Ten slotte 
Bicinus), in twee verschil kan zich nog het geval voordoen dat de 
Tre zaadlobben in het geheel niet boven den 
Ee grond komen maar binnen in de zaad- 
huid opgesloten blijven, alleen het wor- 
teltje en het stengeltje met pluimpje breken dan uit de zaadhuid 
naar buiten, dit hebben wij bijv. bij de erwt, de advokaat en de 
mangga. 
Naast de groote afdeeling der tweezaadlobbige staat die der 
éénzaadlobbige planten, waartoe o.a. de palmen, de grassen en 
de besproken bolplanten 7 
met hun verwanten be- LL \ LRE 
hooren. Al de andere dn | Ae gemeen 
tot nu toe besproken Ï 
planten, de tjampaka, 
pompelmoes, _ Clematis, 
roode bruidstranen, aard- 
appel, papaja, kembang 
sepatoe en djoehar met 
hunne verschillende fa- Fig. 54. Maïskorrel van buiten gezien en 
Ee zc overlangs doorgesneden om de ligging van 
mmlhieleden zijn tweezaad- Heee 
lobbig. Bij de kieming der 
éénzaadlobbigen komen, evenals bij de tweezaadlobbigen, gevallen 
voor dat het zaad kiemwit bevat en gevallen waar dit niet aan- 
wezig Is. Meestal bevat het zaad hier wel kiemwit maar in de 
zeer kleine zaden der orchideeën treft men bijv. geen kiemwit 
aan. Bij zeer vele eenzaadlobbige planten bevat het zaad veel 
kiemwit en is de zaadlob vervormd tot een orgaan dat het kiem wit 
opslorpt en in een voor de jonge plant bruikbaren vorm omzet. 
Mi 
