60 
behooren, de uitloopers sterven vaak af en vergaan nadat er zich 
aan den top knollen of nieuwe bebladerde plantjes hebben 
gevormd. Dat de top van den uitlooper tot een knol opzwellen 
kan, hebben wij bij den aardappel reeds gezien, dat er aan den 
top zich een nieuw bebladerd plantje vormen kan, komt o. a. bij 
Fig. 74. Stengelstuk van een Dioscorea, met knolletjes 
in de oksels der loofbladeren. 
de aardbeien voor. 
Bollen, knollen 
en _ wortelstokken 
stemmen alle daarin 
overeen dat het ver- 
vormde stengels zijn 
die reservevoedsel 
bevatten. 
Bollen kennen wij 
in het dagelijksch 
leven als uien en wij 
hebben ze reeds na- 
der leeren kennen 
bij de behandeling 
van de Crinwm. 
Toen hebben wij 
reeds gezien hoe wij 
aan een bol de 
schijf en de vlee- 
zige schubben of 
rokken onder- 
scheiden. De schijf 
is de zeer korte ge- 
drongen stengel, de 
rokken zijn dik op- 
gezwollen bladeren 
of ondereinden van 
bladeren. De buiten- 
ste rokken worden 
langzamerhand leeggezogen en verdrogen vaak naarmate er zich 
van binnen, aan het groeipunt, nieuwe ontwikkelen. Deze buitenste, 
verdroogde, dunne, gewoonlijk bruin gekleurde schubben, die bijv. 
bij een ui zeer duidelijk zijn, beschutten dan het inwendige, 
vleezige, meestal wit gekleurde gedeelte van den bol. 
Een voorbeeld van stengelknollen hebben wij ook reeds be- 
