69 
komen bij de grassen ook eenslachtige bloempjes voor, hetzij 
mannelijke die uit drie meeldraden of vrouwelijke die uit een 
vruchtbeginsel met twee stempels bestaan. 
Wanneer er geen duidelijk onderscheid is tusschen een kelk 
en een bloemkroon spreekt men van een bloemdek, uitgezonderd 
in sommige gevallen waar men, zooals bij de Clematis, door ver- 
gelijking met verwante plantensoorten gegronde reden heeft om 
te veronderstellen dat hetzij de kelk of de bloemkroon niet tot 
ontwikkeling is gekomen. Het bloemdek kan opvallend gekleurd, 
groot, bloemkroonachtig zijn 
zooals bij de roode bruidstranen of 
de Crinwum en de meeste andere 
narcisachtigen en lelieachtigen, het 
kan echter ook onaanzienlijk, groen 
of brumachtig gekleurd, kelk- 
achtig zijn, zooals bij den klapper 
en andere palmen. In zeer veel ge- 
vallen waar wij een bloemkroon- 
achtig gekleurd bloemdek aantreffen, 
bestaat dit uit twee afwisselende 
kransen van drie blaadjes, het kan 
dan regelmatig zijn zooals bij de 
Crinwm of symmetrisch, zooals bij 
de orchideeën. 
Zeer eigenaardig 1s het bloemdek 
bij de pijpbloemen of Aristolochia- 
soorten, windende klimplanten die _Fis-*7 « Rijstaar, ® rijstbloempje 
4 ingesloten in de kafjes, c rijst- 
wel eens ter wille van de zeer eigen- bloempje afzonderlijk. 
aardig gevormde maar gewoonlijk 
onaangenaam riekende bloemen worden gekweekt. Het bloemdek 
is hier meestal zeer groot, vergroeidbladig, bloemkroonachtig 
gekleurd, symmetrisch; het onderste gedeelte is ketelvormig 
verwijd, het middelste gedeelte vormt een tamelijk nauwe, dikwijls 
gebogen buis en dan is er nog een breede, grillig gevormde 
en geteekende zoom. Door de onaangename lucht aangelokt, 
dringen dikwijls insekten naar binnen die dan den uitweg uit 
den ketel niet meer terug kunnen vinden en in de bloem omkomen. 
Ten onrechte worden daarom de Aristolochia’s vaak voor vleesch- 
etende planten gehouden. 
Bij een losbladig, symmetrisch, bloemkroonachtig bloemdek 
