79 
of in een aantal éénzadige onderdeelen van een splijt; wij kunnen 
tegenover elkander stellen één- weinig- en veelzadige 
C vruchten al naarmate er meer of minder 
zaden in de vrucht voorkomen ; wij kunnen 
spreken van één-, twee-, drie- en meer- 
bladige vruchten, rekening houdende 
met het aantal vruchtbladen waaruit de 
vrucht is ontstaan. 
De meest voorkomende soorten van 
vruchten zijn: 
Fig. 98. Een Eikel. 
a. De graanvrucht, een éénzadige, éénbladige, niet open- 
pakje, bĳ de rijst 
springende, droge vrucht waarvan de zaadhuid met de vrucht- 
wand vergroeid is. Het zaad bevat veel melig kiem wit. Dikwijls 
is de graanvrucht opgesloten tusschen de kafjes van het 
is dit bijv. het ge- 
val, bij de maïs 
daarentegen niet. 
De dopvrucht, 
een éénzadige, één- 
bladige, droge 
vrucht waarvan de 
vruchtwand niet 
met de zaadhuid 
vergroeid is. De 
roode _ bruidstra- 
nen, de zonne- 
bloem, de Clematis 
leveren _voorbeel- 
den van dopvruch- 
ten op. Fig. 99. Indische Kastanje, met rijpe vruchten. 
De nootvrucht 
onderscheidt zich van de dopvrucht door grootere hardheid 
van den vruchtwand en doordat de noot niet uit een één- 
maar uit een meerbladig vruchtbeginsel ontstaat, van welks 
hokjes en eitjes echter slechts één tot ontwikkeling komt. In 
vele gevallen groeien er schutbladen die de vrouwelijke 
bloempjes omgeven mee met de zich ontwikkelende noot- 
vrucht, zoodat wij met schijnvruchten te doen krijgen. Zoo zijn 
de eikels (fig. 98) aan de basis omsloten door een bekertje 
