85 
af en wij vinden hier dan slechts een bovenstandig vruchtbeginsel 
waarvan de wand met weeke, stekelige uitwassen bedekt is en 
drie uitgespreide, rood gekleurde stijlen die ieder aan den top in 
tweeën gespleten zijn. Het vruchtbeginsel is driehokkig, ieder 
hokje met één eitje. De vrucht is, zooals reeds gezegd werd, 
een kluisvrucht. 
Zoowel bij de mannelijke als bij de vrouwelijke bloemen ont- 
breekt de bloemkroon, bij enkele naverwante soorten is deze 
echter aanwezig. 
De zaden van de djarak, waarvan wij den bouw en de kieming 
reeds bespraken (vergelijk fig. 53), zijn tamelijk groot, met een 
gemarmerde, glanzende zaadhuid en een wrat bij den navel. Zij 
bevatten zeer veel olie die er gemakkelijk uitgeperst worden kan, 
deze olie 1s als geneesmiddel algemeen bekend maar werd vroeger 
ook veel voor verlichting en tegenwoordig nog vaak als smeer- 
olie gebruikt. Alle deelen van de djarak zijn vergiftig, de pers- 
koeken kunnen dan ook niet als veevoer worden gebruikt. De 
wetenschappelijke naam van de gewone djarak is Ricinus com- 
muis. 
Tamelijk na verwant en eveneens zeer algemeen in alle tropische 
landen verbreid is de djarak kosta, djarak tjina of djarak pagar, 
de purgeernoot, Jatropha Curcas, die wegens den snellen groei en 
omdat de plant door het vee wordt vermeden, dikwijls in heggen 
wordt geplant. De purgeernoot groeit ook als heester, de zaden 
werden vroeger nog wel eens medicinaal gebruikt, zij hebben 
een overeenkomstige uitwerking als die van de wonderolieplant, 
maar zijn veel gevaarlijker, veroorzaken herhaaldelijk vergifti- 
gingen. Er wordt wel olie uitgeperst, deze olie is echter alleen 
als smeerolie of voor verlichting en zeepbereiding te gebruiken. 
De zaden zijn wat grooter dan die van Ricinus, de bladeren 
kleiner, niet zoo diep ingesneden, handnervig, drie- tot vijflobbig. 
Als sierplant komt men wel eens tegen Jatropha maultifida, een 
lagen heester, opvallend door de in talrijke slippen diep gedeelde 
bladeren en de koraalroode bloeiwijzen. Zeer algemeen is verder 
nog tusschen kreupelhout, op ruigten en overal waar vuil en 
afval is neergeworpen, de in fig. 107 afgebeelde Jatropha gos- 
sypifolia, de katoenbladige Jatropha, waarvan de driedeelige, 
bruinroode bladeren in vorm en grootte zeer veel op het blad 
van de katoenplant gelijken. De jonge stengels, de bladsteelen, 
de bladrand en de bloemstelen zijn hier alle dicht bezet met 
