86 
groote klierharen. Het is een heestertje van één tot twee 
meter hoog. 
De vrucht is bij Jatropha evenals bij Ricinus een driedeelige 
kluisvrucht, de bloemen zijn éénslachtig, éénhuizig maar hebben 
kelk en bloemkroon. Vermoedelijk zijn alle drie genoemde Jatro- 
pha’s niet in Ned.-Indië inheemsch, waarschijnlijk zijn zij afkomstig 
uit tropisch Zuid-Amerika. 
Ken zeer bekend familielid van de Ricinus en de Jatro- 
“pha’s is nog de kassave, oebi kajoe, ketella pohon, Manihot 
utilissima, die wij reeds bij de bespreking van de wortelknollen 
noemden (vergelijk fig. 
80). Ook hier vinden wij 
éénslachtige, éénhuizige 
bloemen en een drie- 
deelige kluisvrucht. Im 
groeiwijze vertoont de 
kassave veel overeen- 
komst met de djarak 
kosta, de bladstand 1s ver- 
spreid, de langgesteelde 
bladeren zijn zeer diep 
handdeelig, met _om- 
streeks 9 tot 13 slippen. 
De kassave wordt terwille 
van de zetmeelrijke wor- 
telknollen zeer veel op 
Fig. 107. Jatropha gossypifolia. Java geplant, gewoonlijk 
op droge gronden. De 
plant komt oorspronkelijk niet in Ned.-Indië voor, maar is af- 
komstig uit tropisch Zuid-Amerika, waar zij in de meeste streken 
als voedingsgewas een groote beteekenis heeft. Het loof van de 
kassave en ook de niet toebereide knollen zijn in meerdere of 
mindere mate vergiftig, bij sommige variëteiten zelfs zeer zwaar. 
Er komt een zeer gevaarlijk vergif, blauwzuur, in voor. Bij de 
bereiding van het kassavemeel en ook wanneer de knollen ge- 
stoomd of gekookt worden, vervliegt het blauwzuur, zoodat het 
meel of de toebereide knollen zonder bezwaar kunnen worden 
gegeten. 
Ook de als sierheesters en in heggen niet zelden gekweekte 
kroton’s met hun eindelooze verscheidenheid van verschillend 
