El 
De Stinkbloem en diens verwanten. 
De in fig. 113 afgebeelde stinkbloem, kerkhof bloem, lijkbloem, 
slangenblad, kembang bangke komt in geheel Zuid-Oost Azië 
voor, in Ned.-Indië vindt men haar veel als onkruid op bescha- 
duwde plaatsen, onder kreupelhout, in en bij heggen en op 
Inlandsche begraafplaatsen. De wetenschappelijke naam van de 
plant is Amorphophallus variabilis. De plant trekt vooral de aan- 
dacht door den walgelijken 
stank dien zij in de avond- 
uren verspreidt, overdag Is 
_de bloeiwijze reukeloos maar 
tegen zonsondergang begint 
zij zich op een hoogst on- 
aangename wijze bemerk- 
baar te maken. Of er in- 
sekten op deze, met die van 
rottende krengen overeen- 
stemmende lucht afkomen, 
die dan misschien een rol 
spelen bij de bestuiving, is 
niet met zekerheid uitge- 
maakt; de bloemen zetten 
geregeld vrucht maar wor- 
den naar het schijnt niet of 
slechts zelden door insekten 
bezocht. s Fig. 113. Amorphophallus variabilis, blad, 
Het Is een overblijvende bloeiwijze, samengestelde vrucht en knol. 
plant met een grooten onder- 
aardschen stengelknol waaruit zich afwisselend een groot samen- 
gesteld blad en een bloeikolf ontwikkelen. Blad en bloeiwijze komen 
nooit tegelijk aan dezelfde plant voor. Het blad heeft een vertikalen, 
tamelijk dikken vleezigen steel met een eigenaardige slangen- 
huidachtige teekening en een in drieën verdeelde bladschijf waar- 
van elk deel enkel- of tweevoudig vindeelig of vinlobbig 1s. De 
bloeikolf heeft een dergelijken steel als het blad, het schutblad of 
de bloeischeede is ook slangenhuidachtig gekleurd of geteekend, 
de vleezige geelachtig wit gekleurde as steekt er ver boven uit. 
Het grootste, bovenste gedeelte van de as is eenigszins knots- 
vormig opgezwollen en niet met bloempjes bezet, onder dit 
