101 
vlakten zeer verbreid, als voedergras voor het vee zonder waarde 
maar voor den mensch zeer hinderlijk omdat de kafnaalden van 
de vruchtjes met weerhaakjes voorzien zijn en dientengevolge 
gemakkelijk in de kleeren dringen. 
Orchideeën. 
Indië is een orchideeënland, men kan in de laagvlakte, zelfs 
in Batavia, Soerabaia of Semarang geen ouden tamarindeboom 
zien of de takken ervan zijn hier en daar begroeid met epiphy- 
tisch levende orchideeën. Komt men buiten de groote steden, 
vooral in het hewvelland of gebergte, dan neemt het aantal 
orchideeën dat men aan de boomen groeien ziet, steeds toe 
naarmate het klimaat vochtiger wordt. Kwaad doen dergelijke 
epiphytisch levende planten de boomen niet, zij halen er geen 
voedsel wit en leven eigenlijk alleen van regenwater en lucht. 
Nu groeien er nog wel heel wat andere plantensoorten epiphy- 
tisch aan de stammen en takken van boomen en men vergist zich 
leelijk, wanneer men iedere plant die tegen een boomstam of 
boomtak groeit voor een orchidee of angrek houdt. Wanneer 
men zich dan bovendien nog voorstelt dat iedere dergelijke 
„orchidee’”” ook mooie groote bloemen hebben zal en dus de 
moeite loont om haar mee naar huis te nemen en als sierplant 
te kweeken of langzaam dood te martelen, begaat men nog een 
tweede vergissing. Er komen wel een paar duizend orchideeën- 
soorten in Indië voor, maar daarvan zijn er hoogstens vijftig 
waard om als sierplant gekweekt te worden en dit zijn dan nog 
niet eens uitsluitend epiphytisch levende soorten. Er komen in 
Indië ook verscheidene aardorchideeën voor en daaronder een 
paar die zeer algemeen als sierplant in onze tuinen worden aan- 
getroffen. 
Als eerste voorbeeld van deze familie kiezen wij de welbekende 
vlinderorchidee, maanorchidee of angrek boelan, Phalaenopsis ama- 
bilis. Deze soort komt in het wild voor op Java en Borneo, In 
de Molukken en tot op de Philippijnen toe, naar het schijnt echter 
niet op Sumatra. Zij groeit uitsluitend epiphytisch, in tegenstel- 
ling met een paar andere soorten van dit geslacht die wel eens 
als rotsbewoner leven. De plant heeft een zeer korten, tusschen 
de bladscheeden verborgen houtigen stengel met weinige, dicht- 
