122 
zijn vaak bloemkroonachtig gekleurd. Soms komen de bloeiwijzen 
aan de toppen der bebladerde stengels voor, fig. 146 en fig. 147, 
dikwijls echter aan bijzondere korte bloeistengels, zooals bijv. bij 
de reeds in fig. 76 afgebeelde Curcuma of koenjir. Bij eenige 
soorten verheft de bloeiwijze zich niet boven den grond maar 
zit als een zeer opvallend, scharlakenrood of rood met geel ge- 
kleurde ster tusschen de afgevallen bladeren, die den bodem in 
het bosch bedekken. In de bloem der Zingiberaceeën zijn de 
buitenste en binnenste krans van de bloembekleedselen nogal 
verschillend van grootte, maar beide bloemkroonachtig gekleurd, 
er is slechts één vruchtbare 
meeldraad, twee andere meel- 
draden van den binnensten 
krans zijn tot een groote lip ver- 
vormd. Soms zijn er nog twee 
meeldraden van den butensten 
krans bloembladachtig ontwik- 
keld. De stijl is lang en dun 
en op een zeer karakteristieke 
wijze tusschen de twee helm- 
hokjes van den vruchtbaren 
meeldraad vastgeklemd. 
Als sierplant in tuinen en 
ook wel in het wild ziet men 
niet zelden de patjing, Costus 
speciosus, fig. 146, met één tot 
Fig. 146. Patjing, Costus speciosus. twee meter hooge bebladerde 
stengels en aan de toppen hier- 
van een aarvormige bloeiwijze met kleine, stevige, roodbruine 
schutblaadjes en groote, witte bloemen. In de bloemen vindt 
men behalve de zeer groote, witte lip ook nog een bloembladachtig 
vervormden meeldraad. Aan de schutblaadjes van de aar komen 
honigkliertjes voor die geregeld door mieren worden bezocht. De 
bloemen gaan tegen den ochtend open en verwelken in den loop 
van den namiddag, zij worden in onze tuinen geregeld bestoven 
door de groote, blauwzwarte houtbijen, die op de lip gaan zitten, 
den bloembladachtigen meeldraad naar boven duwen en zoover 
mogelijk in de bloem naar binnen kruipen waarbij zij met hun 
rug den helmknop en den stempel aanraken. 
De patjing is nog opmerkelijk door de afwijkende bladstelling, 
