189 
zaam en gestadig aangroeit, ontwikkelt zich de mangrove ; aan 
den zeekant strekken de voorposten zich dan gewoonlijk uit tot 
waar bij eb nog een halve meter of meer water staat en op den 
vasten wal trachten de achterblijvers zich zoo lang mogelijk te 
handhaven tegen de talrijke soorten van landplanten die het 
terrein in beslag willen nemen. De best ontwikkelde mangrove 
vindt men waar de bodem kleiachtig en de zee kalm is, in 
binnenzeeën en baaien die langzamerhand dichtslibben of in 
kreken die met de zee in verbinding staan maar ook langs 
zandig strand en op koraalriffen en rotsbanken, die niet al te 
diep onder water liggen, kan zich mangrovegroei ontwikkelen. 
De echte mangrovebosschen bestaan slechts uit betrekkelijk 
weinige soorten die door eenige karakteristieke eigenaardigheden 
in staat zijn om zich onder deze zeer bijzondere groeivoorwaar- 
den te ontwikkelen. Meerendeels zijn het boomen of heesters, 
slechts enkele kruidachtige planten komen in de echte man- 
grove voor. 
In de eerste plaats moeten alle mangroveplanten bestand zijn 
tegen het hooge zoutgehalte van het zeewater, zij hebben dit 
zout wel niet noodig en kunnen zich even goed ontwikkelen in 
of aan den rand van zoetwater maar het hooge zoutgehalte hindert 
hen niet in hun groei en doet hen niet afsterven zooals met de 
meeste andere planten wel het geval is. 
Dan vinden wij als tweede eigenaardigheid bij de meeste man- 
groveplanten bijzonderheden aan het wortelstelsel. Ken gewone 
landplant zou in de weeke slib waarin de mangroveboomen ge- 
woonlijk groeien, niet stevig kunnen blijven staan en de wortels 
zouden verstikken omdat zij in de modder niet de voor hun 
ademhaling noodige zuurstof zouden aantreffen. Het wortelstelsel 
der mangroveboomen is er op ingericht om ook in den weeken 
bodem voldoenden steun te vinden en het vertoont eigenaardig- 
heden waardoor de verzorging van de onder de modder ver- 
borgen wortels met versche lucht wordt gewaarborgd. 
Voorts treffen wij bij vele mangroveplanten een hoogst eigen- 
aardige kiemingsgeschiedenis aan. De zaden kiemen dan al terwijl 
de vruchten nog aan den boom hangen en uit de vrucht komt 
dan ten slotte niet een zaad maar een volledig ontwikkelde 
kiemplant voor den dag, die zich onmiddellijk in de modder vast- 
wortelen kan. Men noemt dit verschijnsel de viviparie der 
mangrovegewassen. 
