145 
door de zon vindt men ze overal in Indië aan het strand, meestal 
nog zeer goed kiembaar ondanks de verre zeereis die zij misschien 
al achter den rug hebben. 
Op dergelijke moerassige eilandjes of eilanden en aan den zoom 
van het brakwater is ook de eigenlijke groeiplaats van den sago- 
palm, fig. 167. Op Java vindt men deze niet in het wild, wel af 
en toe gekweekt, maar op de Buitenbezittingen behooren zij met 
de bintaro en de nipah tot de karakterplanten der brakwater- 
moerassen. Het zijn uitstoelende palmen met een stam van niet 
meer dan 6 tot 8 meter hoog en groote, geveerde bladeren. Zij 
zijn onmiddellijk te herkennen aan de eigenaardige wijze van bloei, 
de sagopalm bloeit namelijk slechts eens in zijn leven, als hij 
Fig. 168. Geitenhoefblad op het kale strand. 
volwassen is, en ontwikkelt dan een reusachtige, rijk vertakte 
bloeikolf uit den eindknop. Nadat de vruchten gerijpt zijn sterft 
de stam af. Waar de sagobosschen geëxploiteerd worden, laat 
men het niet zoo ver komen maar kapt de stammen om, kort 
voordat zij zouden gaan bloeien, om uit het merg van den stam 
sago te bereiden. 
Weer een ander beeld biedt ons de plantengroei van het zee- 
strand aan, wanneer het strand zandig en droog is. Dan treedt 
als karakterplant in de eerste plaats op het geitenhoefblad, 
Jpomoea pes caprae, fig. 168, met lange kruipende, dikwijls half 
onder het zand bedolven stengels, vleezige tweelobbige bladeren 
die ongeveer den vorm hebben van den afdruk van een geitenhoef 
en groote trechtervormige paarse bloemen. Deze plant behoort 
Beknopt Leerboek Plantkunde. 10 
