148 
van minstens veertig Kilometer van af den vasten wal van Su- 
matra of Java waren heengebracht. Ook bij sommige groote, 
tamelijk zware zaden en vruchten komen vleugels voor, deze 
kunnen wel is waar niet ver verwaaid worden maar wijken toch 
bij het vallen min of meer van de loodrechte richting af en 
komen dan toch meestal niet vlak onder den moederboom, maar 
op eenigen afstand van dezen op den grond. Zoo groeien bij een 
familie van Zuid Oost Aziatische woudboomen, de Dipterocar- 
paceeën, waartoe o.a. de Suma- 
traansche kamferboom behoort, twee 
of meer der kelkslippen tot vleugels 
uit, fig. 169. Een zeer eigenaardig 
voorbeeld van verspreiding door den 
wind levert ons Spinifex squarrosus, 
fig. 125, nog op. De geheele bloei- 
wijze, die er als een bol van lange 
naalden uitziet, breekt hier als de 
vruchtjes rijp zijn van den stengel 
af en kan dan door den wind langs 
het strand voortgerold worden; de 
vruchtjes vallen er hier en daar uit 
en ten slotte blijft gewoonlijk de 
geheele bol hier of daar op een 
windstille plek voor anker liggen 
en raakt dan langzamerhand onder 
het zand bedolven. Op een overeen- 
Fig. 169. komstige wijze breken ook sommige 
Vrucht van een Dipterocarpacee. kleine woestijn- en steppenplanten, 
als de zaden rijp zijn, van den wortel 
af en schrompelen ineen tot een bal die door den wind kan 
worden voortgerold, waarbij de zaden dan langzamerhand hier 
en daar er wit vallen. 
Bj de verspreiding van vruchten en zaden door dieren moeten 
wij twee verschillende gevallen onderscheiden: , 
le. de zaden of vruchten blijven op de een of andere wijze 
aan de huid van de dieren kleven of haken, 
2e, de dieren eten de vrucht of een deel daarvan en werpen 
het zaad hier of daar neer. | 
Het eerste geval doet zich o.a. voor bij de welbekende, lastige 
badjang-badjang, bij het kruidje-roer-mij-niet en bij een tot de 
