165 
vormigheid van de bladeren voor, evenals bij de eikebladvaren. 
Zeer algemeen vindt men als epiphyt tegen boomstammen in de 
laagvlakte het duitenblad, Polypodium nummulariaefolimm, met 
lange draadvormige wortelstokken en kleine, dikvleezige, gaaf- 
randige ronde of langwerpige bladeren. Een zeer merkwaardige 
varen ten slotte is Nephrolepis cordifolia, fig. 181, die epiphytisch 
en grondbewonend over de geheele tropische zône verspreid en 
ook in Indië zeer algemeen is. De plant 
vormt zeer talrijke lange uitloopers waar- 
aan gewoonlijk direct nieuwe planten, 
maar soms ook knollen ontstaan. Deze 
knollen, die als reservevoedsel suiker 
bevatten, breken zeer gemakkelijk van 
de uitloopers af en kunnen dan bijv. met 
stroomend water verspreid worden. Na 
een rusttijd van eenige maanden kiemen 
zij en ontwikkelen er zich nieuwe plan- 
ten uit. 
Na verwant met de echte varens zijn 
in de eerste plaats de watervarens, waar- 
toe slechts weinige moeras- en water- 
planten behooren. Een belangrijk punt 
van verschil met de echte varens is daarin 
gelegen, dat er hier aan de plant twee 
soorten sporen ontstaan, groote macro- 
É 5 Fig. 182. Daoen semandi, 
sporen en kleine microsporen. srpsitia quadrifolia, bij « 
Uit de macrosporen ontstaat een vrou- een jong, nog opgerold blad. 
welijk, uit de microsporen een mannelijk 
prothallium. Uit de bevruchte eicel van het vrouwelijke prothallium 
ontstaat weer een nieuwe plant. 
Zeer algemeen Is overal in Ned.-Indië op de sawah’s de daoen 
semandi, Marsilia quadrifolia, fig. 182. Het plantje kruipt met 
een dunnen vertakten wortelstok in de modder en de lange blad- 
stelen steken boven de oppervlakte van het water uit. De jonge 
bladeren zijn opgerold. Aan den voet van den bladsteel komen, twee 
aan twee, op kleine boontjes gelijkende organen voor die een 
groot aantal sori met macro- en microsporangiën be- 
vatten. 
Minder algemeen dan Marsilia maar toch ook niet zeldzaam 
