166 
is de in fig. 183 afgebeelde Salwinda, een drijvend waterplantje dat aan 
Fig. 188. Salvinia, B het plantje in zijn geheel, 
A stengelstuk met één bladkrans, C jonge kiem- 
plant, msp maecrospore, p prothallium. 
den eenigszins ver- 
takten stengel kran- 
sen van drie bladeren 
draagt, waarvan tel- 
kens twee ovale aan 
de oppervlakte drij- 
ven en het derde, in 
een bundel sterk be- 
haarde op wortels ge- 
lijkende vezels ver- 
anderde, in het water 
hangt en de rol van 
de ontbrekende wor- 
tels vervult. Aan de 
waterbladen komen 
weer bolletjes voor 
die de sori mef macro- en mierosporangiën bevatten. 
Als verdere verwanten van de varens en watervarens, hoewel 
zij er oppervlakkig heel weinig op gelijken, moeten 
wij nog vermelden de paardestaarten, Equisetum, 
de wolfsklauwen, Lycopodiwm en de Selaginella’s. 
De paardestaarten, fig. 184, zijn overblijvende 
kruidachtige planten met een wortelstok en holle, 
gelede, geribde, meestal sterk vertakte groene sten- 
gels, die kransen van met elkander vergroeide schub- 
vormige bladeren dragen. De sporangiën ontstaan 
in eindelings geplaatste aren. Paardestaartachtige 
gewassen hebben in vroeger tijden een zeer groote 
rol op de wereld vervuld, de meeste steenkool 
bestaat voor een groot deel uit de overblijfselen 
van reusachtige fossiele paardestaartachtige ge- 
wassen. Tegenwoordig leven er nog slechts weinige 
soorten van. én soort paardestaart komt op voch- 
tige, moerassige plaatsen in het gebergte tamelijk 
Fig. 184. 
Paardestaart. 
algemeen voor ; deze Javaanschie soort heeft sterk vertakte stengels, 
veel langer dan bij de in fig. 184 afgebeelde soort. 
Wolfsklauwen, Zyycopodium-soorten, komen in Indië zeer veel 
voor, gedeeltelijk grondbewonende soorten, gedeeltelijk epiphyten. 
