169 
eenvoudiger bouw dan de hoogere planten, 
en de vaateryptogamen. 
Bij de bladmossen en de meeste levermossen 
een stengel met regelmatig gerangschikte bladeren 
en men treft hier gewoonlijk rhizoïden aan, 
die eenige overeenkomst toonen met de wortel- 
haren van de hoogere planten en die dienst doen 
om water uit den grond op te nemen. Bij de wieren, 
zwammen, korstmossen en sommige levermossen 
komen geen stengel en bladeren voor, de geheele 
plant bestaat hier uit een zoogenaamd loof of 
thallus, dat allerlei vormen hebben kan. 
Vele zeewieren en de tot de zwammen be- 
hoorende paddestoelen zijn tamelijk groot, som- 
mige zelfs zeer groot maar de overige lagere 
planten zijn meerendeels klein, zoodat men om 
ze goed te bekijken een sterk vergrootglas of een 
mieroskoop noodig heeft. Sommige zeer eenvoudig 
gebouwde wieren en zwammen, zooals de gist- 
zwammen en de bakteriën kan men slechts bij 
een vergrooting van vijfhonderd tot duizendmaal 
onderscheiden. 
Over het algemeen leven al de lagere planten 
in een vochtige omgeving of in het water ; vele, 
vooral de bladmossen en korstmossen drogen bij 
watergebrek geheel in zonder af te sterven en 
leven opnieuw op wanneer zij door regen, dauw 
of nevel bevochtigd worden. 
De bladmossen, fig. 188, hebben gewoonlijk 
een opgerichten stengel waaraan de bladeren in 
een spiraal gerangschikt zijn. Er komen af en 
toe langgesteelde sporenvruchten aan voor 
die aanvankelijk door een mutsje bedekt zijn en 
daarna met een dekseltje openspringen. Rondom 
de opening vindt men dan het peristoom, een 
de zaadplanten 
vindt men wel 
Fig. 188. 
Een Bladmos met 
sporendoosjes, het 
eene nog door het 
mutsje bedekt. 
dubbele rij eigenaardig gevormde tanden en haren, die bij bevoch- 
tiging en uitdroging allerlei bewegingen vertoonen en zoodoende 
de sporen uitstrooien. De steel en de wand van de sporenvruchten 
zijn stevig, deze blijven dan ook lang aan de mosplantjes zitten. 
