178 
geëtioleerd, tengevolge van het lichtgebrek. Ten slotte 
sterven deze geëtioleerde kiemplantjes aan uitputting, net zooals 
een dier dat alleen maar water en geen voedsel krijgt steeds 
meer in gewicht achteruitgaat en ten slotte van uitputting bezwijkt. 
De voortdurende achteruitgang van het drooggewicht der kiem- 
plantjes wijst aan hoeveel er van de droge stof die in het zaad aan- 
wezig was, bij de ademhaling van de kiemplantjes verbrand wordt. 
Dat er koolzuur gevormd wordt bij de ademhaling is ook 
gemakkelijk aan te toonen. Wanneer men een trechter vult met 
kiemende zaden en dezen trechter in een hoog cylinderglas zet, 
liefst weer in een donkere omgeving, zakt het gevormde koolzuur 
door den steel van den trechter naar beneden en verdringt lang- 
zamerhand de lucht uit het glas. Na verloop van één tot twee 
etmalen kan men met een brandend kaarsje aantoonen dat er 
zich onder in het glas niet genoeg zuurstof meer bevindt om de 
verbranding te onderhouden. 
Indien men nu nog een thermometer tusschen de kiemende 
zaden steekt, kan men bovendien aantoonen dat er tengevolge 
van de ademhaling warmte wordt ontwikkeld, de thermometer 
tusschen de zaden zal gewoonlijk één tot twee graden hooger 
wijzen dan de luchttemperatuur in de omgeving van den trechter. 
Deze warmteontwikkeling tengevolge van de ademhaling van 
de plant is soms, bij groote bloemknoppen zooals die van de 
Victoria Regia of bij de bloeikolven van palmen en Araceeën zoo 
aanzienlijk, dat men met de hand duidelijk voelen kan dat er 
warmte wordt ontwikkeld. 
Wanneer wij een tweede kiemproef met maïs aanzetten, de 
kiemplantjes nu echter niet in het donker laten opgroeien maar 
in het heldere licht, zien de plantjes er heel anders uit. Zij worden 
nu niet spichtig en schraal, het stengeltje blijft veel korter maar 
wordt stevig en er vormen zich spoedig groene blaadjes. Op het 
tijdstip dat de gelijktijdig ter vergelijking in het donker uitge- 
zaaide plantjes beginnen af te sterven, zijn de in het volle licht 
uitgezaaide plantjes al forsch ontwikkeld. Bepaalt men ook nu 
met tusschenpoozen van telkens twee of drie dagen het droog- 
gewicht, zoo ziet men dit in den aanvang, zoolang de kiemplantjes 
nog miet duidelijk groen zijn, afnemen maar zoodra er goed 
ontwikkelde groene blaadjes zijn, houdt deze afname op en treedt 
daarvoor een aanzienlijke gewichtstoename in de plaats. Onder 
