186 
het welbekende feit dat over het algemeen voor de planten 
ochtendzon veel beter is dan namiddagzon. 
In fig. 203 is nog de bouw van een vaatbundel van de maïs 
weergegeven ; In de teekening is gecombineerd een dwarsdoorsnede 
bovenaan, met een lengtedoorsnede onderaan in de teekening. 
Wij zien de vaten waarin het watertransport van de wortels 
naar de bladeren plaats vindt, lange buizen met een eigenaardige 
wandversterking, die soms uit ringen of spiralen bestaat, terwijl 
in andere gevallen de dikke wand met talrijke fijne poriën is 
voorzien. Behalve de vaten ziet men 
nog lange, dikwandige vezels die 
voor de stevigheid dienen en dan 
nog de gewone groote cellen waaruit 
het stengelweefsel in hoofdzaak be- 
staat. 
De groei van de plant berust in 
de allereerste plaats op celdee- 
\ 
mmm: ling. Eerst deelt zich dan de cel- 
SENA MAAN kern in twee gelijke helften en ver- 
volgens vormt er zich midden door 
de cel een scheidingswand tusschen 
deze twee helften der celkern, zoodat 
er uit de eene cel twee ontstaan. 
Dergelijke celdeeling vindt vooral 
plaats in het vormingsweef- 
Fig. 204. sel van de groeipunten der 
Groeipunt van En Suikerrietstengel, plant, binnen in de knoppen, aan de 
onder het mieroskoop gezien, : 
deed neaes wortelspits vlak onder het wortel- 
mutsje en in het cambium, de grens- 
strook tusschen hout en bast bij de stengels en stammen die - 
diktegroei vertoonen, (vergelijk fig. 39). 
Het groeipunt van een stengel met den aanleg van de jongste 
blaadjes of een zeer jongen bloemknop bestaat geheel uit zulk 
vormingsweefsel, kleine, dicht met protoplasma gevulde dun- 
wandige cellen die nauw aaneensluiten. Hier aan het groeipunt 
ziet men den eersten aanleg der jonge bladeren als kleine knob- 
beltjes ontstaan. In fig. 204 is zulk een groeipunt van een suiker- 
rietstengel onder het microskoop gezien, vergroot, eenigszins 
geschematiseerd weergegeven. Het jongste blad ziet men bij 1 
