198 
de levensverschijnselen, groei, ademhaling, assimilatie, water- 
opname uit den bodem, enz. enz. zijn over het algemeen gebonden 
aan temperaturen tusschen + 0° en + 60° Celsius. Toch 1s er 
nog heel wat verschil tusschen verschillende plantensoorten. 
Teere deelen, bladeren, bloemen en sappige stengels van vele 
tropische planten sterven reeds af bij temperaturen van 3 à 4° C., 
lang voordat er van ijsvorming sprake is; de bladeren en soms 
ook de bloemen van sommige planten uit gematigde en koude 
luchtstreken verdragen zonder schade strenge vorst, er vormen 
zich dan wel ijskristallen in de intercellulairen van het blad en 
dikwijls verwelken de bladeren dientengevolge, maar zoodra het 
blad ontdooit, wordt het weer frisch. 
In het algemeen kan men zeggen dat bij één en dezelfde 
plantensoort het weefsel gevoeliger Is voor lage temperatuur, 
naarmate het jonger en waterrijker is en intensiever leeft. Vele 
rustende sporen en zaden kunnen, wanneer zij goed droog zijn, 
door afkoeling niet gedood worden, zij verdragen de laagste 
temperatuur die in het laboratorium bereikt kan worden. Tijdens 
de winterrust bieden ook het cambium, het levende bastweefsel 
en het teere vormingsweefsel in de knoppen der in koude streken 
levende houtige gewassen, weerstand aan de felste vorst die er 
in den poolwinter voorkomen kan. 
Bij verhitting sterven waterhoudende weefsels af bij omstreeks 
de temperatuur waarop het opgeloste eiwit van een e1 stolt, een 
temperatuur van 56 à 60° C. Deze doodingstemperatuur loopt 
voor verschillende plantensoorten en verschillende deelen van 
dezelfde plant ook weer iets uiteen. Enkele soorten wieren die 
in en bij warme bronnen voorkomen en enkele in broeiende, 
rottende stoffen levende, warmtelievende of thermophile bakteriën 
en schimmels zijn op wat hoogere temperaturen ingesteld. Water- 
vrije sporen en zaden en ook allerlei lagere sporeplanten, vooral 
mossen en korstmossen, die geheel indrogen en in een toestand 
van rustend of latent leven kunnen overgaan, verdragen in 
dezen toestand veel hoogere warmtegraden. Zij bieden, mits zij 
goed droog blijven, gedurende eenige minuten, soms wel gedurende 
langer dan een vur, weerstand aan de temperatuur van kokend 
water. Stoom van kokend water verdragen zij minder goed dan 
droge hitte en tegen oververhitten stoom van 110 à 115° zijn zelfs 
de hardnekkigste bakteriën en schimmelsporen niet bestand. 
Van dit dooden der sporen van schimmels en bakteriën door 
Beknopt Leerboek Plantkunde. 13 
