201 
Bryophyllwm, het duitenblad en verscheidene kruidachtige strand- 
planten, zooals bijv. de in fig. 214 afgebeelde zeepostelein, 
Sesuvium Portulacastrum. 
In onze Indische flora komen niet veel succulenten voor, men 
vindt ze over het algemeen vooral in woestijn- en steppenge- 
bieden en op het zandige zeestrand. In de Zuid-Afrikaansche 
woestijnen en steppen treft men er zeer vele aan. 
Talrijke vetplanten zijn xerophyt, echter lang niet alle. Over 
het algemeen kan men die succulenten welke in woestijnen of 
steppen te huis behooren of die epiphytisch leven als xerophyten 
beschouwen en blijkt het bij onderzoek dat de verdamping van 
Fig. 214. Zeepostelein. Sesuvium Portulacastrum. 
deze gering of zeer gering 1s. Bij de succulenten van het zee- 
strand is echter de verdamping gewoonlijk sterk of tamelijk 
sterk, de strandsucculenten kan men dan ook meerendeels niet 
als xerophyten beschouwen. 
Halophyten of zoutplanten noemt men die planten welke 
kunnen groeien op een bodem die veel zout bevat. De meeste 
planten zooals bijv. onze gewone boomen, sierplanten en land- 
bouwgewassen kunnen een eenigszins aanmerkelijke hoeveelheid 
zout niet verdragen, zij sterven bijv. af wanneer zij met zout 
water worden begoten of wanneer er bij een overstrooming 
zeewater op het land komt. Op zilte gronden, nabij het strand 
ziet men vaak suikerriet en maïs goed groeien zoolang het veel 
