planten die snel groeien veel water en veel minerale voedings- 
stoffen noodig hebben, waarover zij tegen den stam of op de 
takken der boomen niet kunnen beschikken. De epiphyten moeten 
hun minerale voeding krijgen uit het regenwater waarin altijd 
sporen salpeterzuur voorkomen, uit het stof dat opwaait en 
tegen de stammen en takken blijft zitten en vooral uit de 
buitenste afgestorven lagen van de boomschors, die door het 
erlangs druipende regenwater worden uitgeloogd. 
De epiphyten verdampen over het algemeen weinig, zij hebben 
gewoonlijk tamelijk stevige, dikwijls leerachtige of vleezige bladeren 
en niet zelden knollen of vleezige stengels die als waterreservoir 
dienst doen, zoodat de plant dan in den drogen tijd teren kan 
op het water dat gedurende den natten tijd werd opgeschuurd. 
Er is in dit opzicht tusschen de verschillende soorten nog zeer 
veel verschil, talrijke soorten epiphyten kunnen alleen leven in 
de bosschen in het gebergte, waar het bijna iederen dag regent, 
eenige soorten zooals de wasbloem, Hoya, het duitenblad en 
sommige andere varens, de duifjesorchidee en enkele andere orchi- 
deeën kunnen zonder nadeel eenige maanden droogte doorstaan. 
Bj enkele epiphytische varens, zooals de eikebladvaren, fig. 78, 
en de hertshoornvaren, fig. 180, komt een eigenaardige tweevormig- 
heid van de bladeren voor en verzamelt zich achter de zittende 
bladeren een tamelijk groote hoeveelheid humus die‘als een spons 
water vasthoudt. Bij de overal in het bosch zeer veelvuldig epi- 
phytisch voorkomende nestvaren vormen de bladeren een trechter, 
die bij oude exemplaren meer dan een meter middellijn krijgen kan 
en waarin zich ook weer een groote hoeveelheid humus verzamelt. 
Een van onze merkwaardigste epiphyten is de Dischidia Raffle- 
siana, fig. 215, die in de djatibosschen veel voorkomt. De leer- 
achtige bladeren hebben meerendeels een hoogst eigenaardige 
gedaante, zij vormen als het ware een zakje met een nauwe 
opening waarin zich water verzamelen kan. Bij de aanhechtings- 
plaats van het blad ontspringt uit den stengel een wortel, die 
door de opening in het zakje naar binnen groeit en het water 
dat zich hierin verzamelt langzaam kan opzuigen. De zakjes van 
Dischidia waarin zich geen regenwater verzamelt, omdat de opening 
naar beneden gekeerd is, worden gewoonlijk betrokken door 
mieren die hier een zeer geschikte gelegenheid vinden om hun 
nest te maken. Behalve de zakvormige komen er ook kleine, 
eironde, vlakke, vleezige bladeren voor. 
