217 
of zij zitten vrij aan de zeer verschillend gevormde vruchtbladen. 
Omtrent het onderscheid tusschen één- en tweezaadlobbigen 
hebben wij vroeger ook reeds het een en ander vermeld, bl. 51. In 
de eerste plaats vinden wij aan de kiemplant van de éénzaad- 
lobbigen slechts één zaadlob, aan die der tweezaadlobbigen twee 
zaadlobben, maar er zijn nog tal van andere verschilpunten die in 
het volgende schema vermeld zijn: 
e Eenzaadlobbigen. Tweezaadlobbigen. 
Stengel. Weinig of niet vertakt, Gewoonlijk sterk ver- 
geen diktegroei, de takt, meestal wel dik- 
vaatbundels op dwars- tegroe1 door middel 
doorsnede verspreid. van een cambium, op 
dwarsdoorsnede dui- 
delijke tegenstelling 
tusschen merg, hout 
en bast of de vaat- 
bundels in een kring. 
Bladeren. Meestal eenvoudig van De rand dikwijls inge- 
vorm, de rand niet sneden, meestal hand- 
ingesneden, dikwijls of veerner vig, gewoon- 
recht of kromnervig, lijk netnervig. 
meestal niet net- 
ner vig. 
Wortel. Nooit een hoofdwortel, Dikwijls een hoofdwor- 
gewoonlijk bijwortels tel, in vele gevallen 
uit de stengelknoo- bijwortels. 
pen. 
Bloem. Meestal drietalig, ge- Meestal vier- of vijftallig, 
woonlijk een bloem- 
dek, hetzij kelkach- 
tig of bloemkroon- 
achtig. 
dikwijls onderscheid 
tusschen kelk- en 
bloemkroon. 
Van de éénzaadlobbigen hebben wij leeren kennen de families 
der lelieachtigen, narcisachtigen, palmen, Aäronskelkachtigen, 
grassen, pisangachtigen, gemberachtigen, cannaächtigen en Maran- 
