218 
taceeën. Bekende vertegenwoordigers van andere families der 
éénzaadlobbigen zijn o.a. nog de Dioscorea-soorten, de ananas, 
waterhyacinth, Flagellaria indica, Typha en Pandanus. 
De belangrijkste families der tweezaadlobbigen die wij vermeld 
en besproken hebben zijn de tjampakaächtigen, djeroekachtigen, 
boterbloemachtigen (Clematis), Polygonaceeën (roode bruids- 
tranen), waterlelieachtigen, aardappelachtigen, papayaächtigen, 
passiebloemachtigen, kembang sepatoeachtigen, peulplanten, 
Euphorbiaceeën, moerbeiachtigen (vijgen, nangka enz.) en Ru- 
biaceeën (koffie, kina, enz.) 
Het onderscheid tusschen de drie groepen der naaktzadigen, de 
Gnetaceeën, Coniferen en Cycadeeën is reeds besproken op bl. 159 
en 160. De Gnetaceeën zijn, voor zoover zij in Indië voorkomen, 
boomen of klimmende heesters die in hun voorkomen veel op 
tweezaadlobbige planten gelijken, met netnervige bladeren, zonder 
gom- of harsgangen. De Coniferen zijn meestal hooge boomen, 
soms heesters met vertakten stam, met harsgangen, met leer- 
achtige, meestal naald- of schubvormige bladeren. De Cycadeeën 
lijken, wat hun voorkomen betreft, veel op boomvarens, zij hebben 
een niet of weinig vertakten stam, groote, geveerde, leerachtige 
bladeren die in den knoptoestand evenals die der varens inge- 
rold zijn; zij bevatten altijd talrijke gomgangen. 
Het onderscheid tusschen de drie groepen waarin de sporeplanten 
worden verdeeld is reeds ten deele besproken op bl. 168 en vol- 
gende. Tot de vaateryptogamen behooren de hoogst ontwikkelde 
sporeplanten, zij hebben stengels, bladeren en wortels evenals de 
zaadplanten, zij bevatten vaatbundels en stemmen ook in andere 
opzichten in microskopischen bouw met de zaadplanten overeen. 
Bij de mossen is de bouw veel eenvoudiger, wortels komen 
hier niet voor, vaatbundels ook niet, wel vaak een stengeltje 
met bladeren. Men treft bij de mossen eigenaardige sporen- 
vruchten aan, die zich uit de bevruchte eicel ontwikkelen. De 
loofplanten zijn de eenvoudigste sporeplanten, stengels, wortels 
en bladeren komen hier niet voor, de geheele plant bestaat 
uit een soms zeer grillig gevormde weefselmassa, een loof of 
thallus. 
Het onderscheid tusschen de drie hoofdafdeelingen der vaat- 
eryptogamen, de varens (en watervarens), paardestaarten en wolfs- 
klauwachtigen berust hoofdzakelijk op den bouw en vorm van de 
plant. Bij de varens zijn de bladeren meestal goed ontwikkeld, 
