341 



1. Nr. 25 p. 575) in iiisula S. Dorainici lectäm. Si vero accura- 

 tius inspicias, iion solum specie sed efiam genere utrainque differre 

 pro certo Iiabebis. E. suhcordatum iiiiniruin folia habet iion stlpulis 

 iiitrapedolaribus doiiata sed potius ocreala, ideoque, dum flores in- 

 notueritil, ad calcein generis Coccolobae in systeraafe iulroducendum 

 est, ab Erythroxylis vero removeiidum. Iiiter ipsa Erythroxyla uostio 

 arcta affiiiitate juiigitur E. kypericifolium Lani., quod folia pleruin- 

 que niajora, versus basiu evidentius cuneata, stipulas et ramenta 

 longiora habet. 



Crescit E. hclulaceum in mediterraneis prov. Bahiensis ad Mon- 

 tem Saiictiim: Marl.; ad Jacobina velha: Blanchet. 



2. Erythroxylon mifrophyllum. 



E. ramulis densis, dense verruculosis ; foliis crebris, plerumque 

 parvulis, coriaceis, ohovatis, lineari-obovatis, obovato-suborbicnlari- 

 bus, rarius oblanceolafis vel oblongis, ohtusis vel emarginatis , hast 

 acutis, supra iiitidis, saepe aiargine revolatis; stipulis pefiolorum 

 loiigitudine bifidis raraentisque paucis ciucinnatis persisteiitibus ob- 

 scurius coloratis glabris; pedunculis solitariis paucis aggregalis 

 (2 — 4); calycis laciniis ovato-triaugularibus acutis; slaniiuibas pi- 

 stillo longloribus aut brevioribus; stylis basi Cplerumque) connatis; 

 drupis cyliudrico-couicis, putamiue trigouo. 



Erythroxylon inicrophylUtm St. Hll. Flor. Bras. merid. II. p. 

 tOO Nr. 14. tab. 103. 



Frittex 3 — 4 pedes altus, quam maxime variabilis, nunc humi- 

 fusus, nunc erectus, densus, rigidulus. Rami teietes, rectiusculi, 

 saepe crebri et subparallelo-pateutes ; epidermide griseo-YJridi, cor- 



