348 



rainentisque duplo minoribus, floribus minoribuä crassiorlbuä et 

 ochroleucis petalis, rel ; ab E. virgnltoso foliorura forma et floribus so- 

 litariis, nee gloraeratis differt; ab utroque ranmlis uon solum inno- 

 vaiilibus, sed etiam adultioribas compressis. 



5. Erythroxylon suhrolundum. 



E. raniulis crebris rectis, patentibus, subdistichis ; folüs ohova- 

 tu, antice rotundatis, subemarginatis, hast cuneatis, acutis, tenuiter 

 membraiiaceis , subtus pallidis vel glaucesceutibus; stipulis longilu- 

 dine petiolorum rainentisque memhranaceis scariosis, pallide fuscis, 

 arcte cinchtnutis, bifidis, ciliatis, peduncuiis floriferis rainenta duplo 

 superantibus , paucis , confertis; calycis laciiiüs ovatis, acutis fsta- 

 minibus piätillura superantibus), drupis 



Erythroxylon suhrolundum St. Hil. Flor. Bras. mer. II. p. 99 

 Nr. 13. 



Hujus speciei essentia versatur in: 



1. Foliorum siinul deciduorum simulque erumpentiuui circuni- 

 scriptione obovata, antice semper rotundata; 2- in eorum conipage 

 tenuiter membranacea; 3. in ranientorüm ramulos laterales et inno- 

 Tationes inchoaiitium dispositioue arcte cincinnata, ita ut ramulos 

 vestiant perbreves; 4. in eorundem dilute fuscoruin scariosoruni, 

 longitudinaliter nervosorum ciliis aut villo ferrugineo margiualibus; 

 5. in floruui dispositione solifaria ; 6. in petalis albis, tenuibus, roe- 

 diocris magnitudinis. 



Frutex in locis siccis per magnam anni pariem aplijllus, dense 

 ramosus vel raniulosus. Ramuli teretes, versus extremitatem angu- 

 lati, crebri, üubparallelo-patentes subdisticbi. Epidermis lougitudi- 



