391 



28. Erythroxylon nitidum. Tab. nostra 10. 



E. (ruiico lamisque suberosis (ortis, rainulis patulis rectis aut 

 flexuosisi foliis obovatis, obovato-oblougis vel liiieari-oblongis, aiitice 

 rotuudatis saepe eniargiuafis, basi cunealis acutis, subtus pallidiori- 

 bus vel glaucesceiitibus, junioribus memhranaceis, venulis dense re- 

 ticulutis, taiidem coriaceis; slipulis inargiiie ineinbranaceis petiolos 

 aequaiitibus vel superantibus; rameiitis sparsis vel laxe cincinnatis, 

 bracteis bracteolisque hemisphaerico-gUnneratis ; pedunculis pluribus 

 glomeratis, quam pelioli ramenfaque (riplo longioribus; laciuiis caly- 

 cis ovato-lriaiigularibus acutis; drupi.s cylindraceo-couicis. 



Erythroxylon nitidum, Spreng. Syst. Veg. II. p. 390 Nr. 6. 

 (collato specimine originali, 1835). 



Erythroxylon deciduum St. Hil. Flor. Bras. merid. IL p. 95. 

 Nr. 5. C1830). 



Erythroxylon nanuin St. IUI. Flor. Bras. merid. IL p. 97. 



Nr. 8. 



Stirps inter omnia, quae novi, Erythroxyla inaxime polymorpha. 

 Arbuscula trunco raniisque lorlis, aut friitex. Truncus et rami iu- 

 feriores saepe suberoso cortice, loiigiludiiialiter riuioso iustructl; 

 superiores cortice testaceo aut ciiiereo, laevigato aut verruculoso. 

 Ramuli ultiiiii aiigulaii aut compressi, epidennide unita viridi, infer- 

 duni glaucescente. Folia sumniopere varia: lineari-oblonga, oblouga 

 Tel (ibovata, aiitice semper rotundata saepeque nervo niedio pro- 

 niisso breviter inucronulala; versus basiu semper sensim seiisimque 

 attenuala et cuiieata; juiiiora tenera, uiollia, atque percursa reliculo 

 reuarum sab angulo aeuto exeuiitium et venularum crebrarum subtus 

 proiiiimilo, statu sicco obscurius colorato; adultiora membranacea et 

 tandeni lere coriacea, subtus pallidiora saepeque glaucesceutia, supra 



