| 
| 
x 
181 
cis nomen adeptae sunt, saepius nec ex ipsius calycis basi oriuntur, 
nec ei incumbunt sed e pedunculo infra calycem enatae, late ab illo 
distant, ita ut decerptis floribus integrae remaneant. Inde facile 
perspici potest, eas bracieis adnumerandas esse. Quamvis vero ab 
ipsis partibus floris alienae sint, in‘confirmandis tamen characteribus 
genericis eo gravioris videntur momenti, quo magis ad habitum fa- 
eiunt et quo difficilior e sola nectarii indole harum formarum certa 
distinctio. Denique fructus conditio in auxilium est vocanda. Magni 
sane interest, utrum plura semina uno fructu condantur aut unicum 
solummodo, magni quoque quo modo aperiatur; quam ob causam 
novum genus introducendum putavi, cui Pityranthi nomen dedi a 
zırvp@ 1. e. furfure. Character hic erit: 
Calyx corollinus pentaphyllus, foliolis inaequalibus, extus 
bracteis tribus facie calycis. 
Corolla nulla. 
Stamina basi connata in tubum germen cingentem aut den- 
tatum (tunc vero cum dentibus alternantia) aut integrum. 
Utriculus monospermus, aut irregulariter dehiscens aut hori- 
zontaliter, (ut in Celosia albida Willd.). 
(Flores capitati, vel in spicas plerumque breves collecti.) 
Huic generi praeter supra descriptam ex earum, quas vidi, 
specierum numero adscribendae sunt: Achyranthes axillaris Hornem., 
altissima Sw., porrigens Jacq., muricata L.; Celosia albida Willd., 
Monsoniae Retz., nodiflora Jacq.; Illecebrum brachiatum L., javani- 
cum L., frutescens L’herit., sessile L., quod jam monente Vahlio *) 
eadem planta ac J. ficoideum L., lanatum L. 
Achyranthis characterem ita definiendum puto. 
*) Symb. bot, I. p, 22. 
