15 
1260bis, Petasites iragrans PmEsL Fl. sic. I, p. 28, Gn. GopR. l. c. p. 90! 
(Tussilago fragrans ViLL., Nardosmia fragrans Rcus. Ic. XVI, t. 5. Rhizomate 
repente, stolones subterraneos emittente, caule simplici erecto humili; foliis basi- 
laribus sub anthesi aut post eam evolutis, petiolatis, cordato- orbicularibus, carti- 
lagineo-denticulatis, adultis supra glabris, subtus pubescentibus, caulinis aut 
omnibus squamiformibus aut limbo reniformi munitis; thyrso ovato v. ovato- 
oblongo, densifloro, calathiis breviter pedunculatis, floribus ex albo roseis, odoratis 
(vanillam redolentibus), corollis femin. breviter ligulatis. 
B.laxiflorus CosmA Supl. p. 37. Differt a typo calathiis longe pe- 
dunculatis, paniculam laxam formantibus, foliis basilar. cordato-reni- 
formibus, caulinis saepissime limbo cuneiformi munitis, floribus femin. 
recurvatis. 
Var. &. in Catal. (ad rivorum et aquaeductuum margines zonae litoral. inde 
ab agro Barcinonensi versus Poble Nou et Badalona, Vavm.!, Borós, ad ripas 
fl. Besós versus Moncada, CosTA, int. Mataró et Argentona, TExip.. Forma 
typica hucusque nondum observata. — 24. Febr., Mart. (v. s.). 
Hab. spec. in GalL, Ital, Sardin., Sicilia. 
1264. Bellis microcephala Lar. Pug. et Descr. pl. hisp. ic. ill. t. XXVI, 
f.2! Observ. Ex observationibus reiteratis cl. Pav (in litt. ad Wk.) patet, in 
Hispania (et sine dubio in omni zona mediterranea) duas B. annuae L. formas 
provenire, in regno Valent. promiscue crescentes, quarum altera calathiis majori- 
bus et squamis anthodii obtusis, altera calathiis minoribus et squamis acutis 
gaudet. Quamobrem speciem Langeanam supprimendam et B. annuae L. formas 
modo sequente disponendas esse censeo: 
B. annua L.a.obtusisquama Pav, squamis anthodii obtusis, radio cala- 
. thiorum expanso 10—25 mm diam. lato (B. obtusisquama Pav imn litt.); 
b. acutisquama Pav, squamis acutis, radio explanato 4—10 mm 1l. 
(B. annua 4. minuta DC. Prodr. V, p. 304, J. Barr Spicil Marocc. p. 494! 
B. mierocephala Lar., B. acutisquama Pav in litt.). 
Ambae formae, quas cl. Pav species distinctas esse olim existimavit, formis 
intermediis transeunt. (Cf. WirLk. in Oesterr. bot. Zeitschr. 1891, n. 1.) 
A Adde ad typ. a: var. caulescens Letz., gracilior, caulibus elongatis, basi 
oliatis. 
In regno Valent. (pr. Albayda, Rotova, DrEK). 
1266. Bellis sylvestris Cvm. Provenit etiam in Aragon. (Sierra de Albar- 
racin pr. Tramacastillo, PAv; var. y. arenosa pr. Peiiarroya, Losc.! forma laxa 
gracilis longicaulis pauciflora). 
1267. Bellis rotundifolia Borss. Rev. Observ. Restituendum est nomen 
Kunzei, quod eo cl. Borss. et REvuT. antiquius ideoque haec planta, quae a Doro- 
nico rotundifolio DrEsr. satis discrepat, B. cordifolia appellanda. (Cf. WirLk. 
Illustr. I, p. 74, t. L.) Crescit etiam in Sierra de Luna oppidi Los Barrios, ubi 
abundat (Ninssow teste PER. LARA). 
1268. Bellium bellidioides L. In Catal orientali per zonam litoralem 
divulgata est (in pratis marit. c. Castelló, Rosas, Palau, S. Juan las Closcas, 
S. Pere Pescador et alibi, VAYR.). 
1269. Erigeron írigidus Boiss. Hab. etiam in Pyren. oriental. gall. et 
hispan. (Vallée de Carenca, Vallée de Monorens, GauTIER, pr. Costabona, CowP.). 
?1273. Erigeron podolicus Brss. Provenit quoque in Aragonia (in niveis 
pr. Olba abund., Pav). 
Observ. Vix crederem, plantam hispanicam ab E. acri specifice differre et 
identicam esse cum specie Besseriana. 
1275. Conyza ambigua DC. Crescit etiam in regno Valent. (pr. Segorbe 
frequ., Pav, Alcira, in eollib. argillosis, PogTA et Rreo, 1890) et prov. Gadit., 
ubi huc illuc abundat (PER. Lana). In Catal non solum in regione inferiore 
sed etiam in montana occurrit (Monseny, Rivas, TExiD.). 
Observ. Jam REICHENE. pat. hanc speciem ad genus Erigeron retulit, id 
: quod recentisse temp. fecit cl. Borss. (Fl. orient. III, p. 169!). Et jure quidem, 
quia verae Conyzae plantae exoticae atque ab gerontogeis bene distinctae sunt, 
