16 
a quibus jam habitu discrepant. Qua re etiam C. Gouani W. ad Erigerontes 
referenda est. Ambae species igitur nominandae, sunt, ut sequitur: 
1275. Erigeron liniiolius W. (E. crispum PovnRn., E. linearifolium Cav., 
Conyza ambigua DO.). 
1276. Erigeron Gouani L. (E. diversifolium Cav., Conyza Gouani W.). 
1278. Linosyris vulgaris Cass. In Catal. hucusque non misi pr. Sabasona 
(c. castellum, Masr. teste CosTA) observata esse videtur. 
1280. Aster aeris L. (Galatella punctata DC.) Occurrit etiam in Navarra 
austr. (c. Caparroso, ad el Sotillo, Casav.). 
Observ. Ad hane speciem monente cl. PAv (Not. bot. IV, p. 43!) planta 
olim a BARRELIER in regno Valent. (deserto Murtensi) lecta et ab eo in 
icon. 605 recensita referenda est, quae a typo non misi caule monocephalo 
differt (A. Barrelieri Pav Not. III, p. 30). 
Crescit in regno Valent. c. Uia, Portapan, Altura (Pav, 1889). 
À. aragonensis Asso (Wkx. Illustrat. II, p. 10, t. XOVIII, D), anno 1879 
& cl ZAPATER! etiam pr. Albarracin repertus, ubi quoque À. acris crescit 
(c. Torres et Tramacastillo, ZaP.!) in regno Valent. non provenit. 
1280bis, Aster aragonensis ^«( acris Pau Not. bot. IT, p. 28! (A. Albar- 
racinensis PAu Not. I, p. 9, n. 5!). Caule monocephalo, foliis glabris, basilaribus 
spathulatis, crenatis, caulinis lineari-spathulatis, crassis, dense impresso-glandu- 
losis, obtusis integris. 
In Aragon. australi (ad Gea de Albarracin ad alt. 1200 m inter parientes 
frequ., Pav, Aug. 1886). 
1281. Aster Willkommii C. H. ScuurLTz. — Wk. Illustrat. II, p. 11, 
t. XCVIII, II, III. In Aragon. australi etiam oc. Peiiarroya, ubi abundat, Losc.! 
et Albarracin, Entrambaságuas ad fluv. ripas et rupes (ZaPaT.! 1879). Pariter 
frequ. in Catal. zona pyrenaica (c. S. Juan de las Abadesas, Frexanet, Rocabruna, 
Oix, Basagoda, N. S. del Mont, VaAYR.). 
1283. Aster Amellus L. In Catalaun. etiam in montib. pr. Olot, Baget, 
Coll de Malrrem, Basagoda (VaAYvR.). 
1284. Aster catalaunicus Wk. et CosmrA. In Catal. etiam ad Coll de 
Malrem, in Vall del Bach (VayR.). 
Observ. Ulterius inquirendum, num haec planta propriam sistat speciem 
aut solum varietatem v. subspeciem A. A melli L., cujus forma typica adhuc 
in Pyren. orientalibus Galliae occurrit. 
1285. Aster pyrenaeus DC. Observ. Sec cl BuBANI haee species fines 
Pyrenaeor. Galliae vix transgreditur, quamobrem civis florae hispanicae valde 
dubius. 
1286. Aster Tripolium L. In Catal. etiam ad lacunas et paludes pr. Ca- 
stelló, Rosas et alibi (VAvR.) Formam discoideam pr. S. Sebastian Cantabriae - 
leg. OERTEL! 
1290. Solidago Virga aurea L. 4. alpestris Borss. Crescit quoque in 
prov. Legionensi (in ditione el Vierzo, TExip.). 
1294. Jasonia tuberosa DC. Adde: 
y. Subalpina, humilis, oligo- v. monocephala. 
In prov. Gadit. (Cerro de S. Cristóbal, REvERcH.! 1890). Forma typica 
crescit quoque in regno Murc. (Sierra de Segura in pascuis, alt. 1200—1400 m, 
PonTA et R1ao, Jul. 1890). 
1291. Pulicaria arabica Cass. 4. hispanica Boiss. Abundat in regione 
inferiore provinc. Gaditanae (PER. LaRA). — Adde: 
y. perennans Pn. Lana l. c. p. 113! radice bienni v. perennante, caule 
robustiore, ramis abbreviatis subpaniculatis, foliis longissimis. 
In prov. Gadit. cum praec. frequ. (PER. Lana). 
1298. Pulicaria dyssenterica GaERTN. 4. hispanica Wk. Etiam pr. 
Algeciras et Ronda (REvERcHON, 1889). 
