256 
stirpium non viderim, discernere nequeo, num revera ad species citatas aut potius 
ad C. gallicum pertineant. ; 
3963. Cytisus triflorus L'HER. Adde loca e prov. Gadit.: in Sierra de 
Palma (REvERcH. 1887), pr. Jimena, in Sierra de Sanona int. Alcalá et Los Bar- 
rios (PER. Lan4). 
3965. Cytisus Fontanesii Sr. Adde loca Val. et Mure.: in Sierra de Ca- 
stalla et S. de Segura (Pomra et Rico, 1890). 
&. apiculatus PomrA et Riso l. c. p. 20! vexillo apiculato, carina 
angustiore, floribus 2—4. 
In regno Murc. (pr. Lorca in collibus saxosis juxta castellum, PoRmTA et 
Rico, 1890). 
3966. Cytisus albus Lk. Observ. Nomen mutandum est, quod jam HAcqQUET 
anno 1790 speciem hungaro-transsilvanicam (C. leucanthum WarpsT. Kit. 1805) 
sub nom. C. albi publicavit. Nomen plantae hispano-lusitanae antiquissimum, jam 
a TovRNEFORT ei impositum et a QuER acceptum est C. lusitanicus..Nomen 
Lamarckii, qui hane speciem jam 1783 sub Genista alba descripsit, nomine Hac- 
quetii quidem antiquius sed nomen Tournefortii et Querii ex mea sententia prae- 
ferendum est, quod confusionem plantae hispano-lusitanae cum stirpe hungaro- 
transsilvanica excludat. 
3967. Cytisus purgans (L.) Wk. In Cantabr. etiam in Peiia de Curavaca 
(Borss. 1879), in Catal. Pyren. versus Morens (Vavm.) in Coll de Finistrelles, pr. 
Font Romen, ubi abundat (CosrA), in Valle de Aran, Sierra de la Llena, int. 
Mongarre et Alós (TrwBAL). 
Observ. Folia ramealia hujus plantae non sunt trifoliolata, foliola sic 
dicta lateralia nempe folia axillaria, congesta numero tria. Quam ob causam 
haec species ad Genistas referenda eique nomen Candolleanum restituendum 
est. (Cf. Observat. critiqu. par M. A. ng Gmaxp in Bull. soc. bot. Fr. 1892). 
3969. Sarothamnus grandiflorus WE. Adde loca: in Sierra Prieta 
prov. Malaec. alt. 1000—19200 m (Hur., Ponr., Hieo, 1879 exs. n. 10019, int. 
Ubrique et Alcalá (PER. Lana). 
3970. Sarothamnus cantabricus Wx. Adde loca: int. Alar del Rey et 
Reinosa, in Peiia Redonda pr. Cervera, int. Cervera et Potes et in montib. c. 
Potes (LER., Lev. 1879). 
3971. Sarothamnus Welwitschii Borss. REvuT. Adde loca: in Sierra de 
Palma (WiNkr.! 1876, REvERCcH. 1887), int. Trivas et Orense (LEn., Lev., 1879). 
3972bis, Sarothamnus commutatus Wx. in Oesterr. bot. Zeit. 1881, p. 105 
et Illustr. I, p. 38, t. XXVI, Lacux. Fl. forest. esp. II, p. 302! Species affinis 
S. cantabrico, eriocarpo et Welwitschii. Differt a priore quocum commutatus esse 
videtur, foliis omnibus supra glabris, subtus canescenti-sericeis, calyce sericeo, 
legumine rhomboideo recto, sulcis ramorum floriferorum tomentellis, a S. erio- 
carpo folis multo majoribus, floribus minoribus, legumine minus lanato, ramis 
magis sulcatis. Ab hoc et S. Welwitschii noster foliis omnibus sessilibus, simpli- 
cibus (unifoliolatis), inferior. fasciculatis distinctus est. — Frutex erectus, ramis 
ramulisque pentagonis, ad angulos incrassatis, ramulis novellis omnino sericeo- 
villosulis. Folia adulta 10—15 mm longa, florum vexillum 20 mm long. et latum, 
cum alis flavissimum, carina lutea. Legumina 3—4,5 cm long. et 10 mm lata, 
tota superficie parce longe hirsuta, nigricantia. 
, In dumosis regionis montan. Hispaniae boreal. inde a confiniis provinc. pr. 
Alava et Vizcaya per provinc. Santanderensem ad Asturias usque in utroque 
montium Cantabricorum latere passim (LAGUNA! pr. Santandér, OnaAzáBAL). — 
h. Apr.—Jun. (v. s.). 
3975. Sarothamnus baeticus WEsE. Abundat in prov. Gadit. (PER. LARA). 
Oecurrit quoque in regno Val. (in Sierra Mariola, Drgk, 1892). 
3977. Laburnum vulgare Gmis.  Subspontan. etiam in monte Castelli 
Sagunt. (Pav). 
3979. Adenocarpus decorticans Boiss. Provenit quoque in prov. Gadit. 
(in Sierra del Endrinal int. Grazalema et Benaócaz et pr. hune pag. in loco El 
Navazuelo, PER. LARA). Mt 
