65 



Clupea sardina jest „Sardina comune" u talijanskih ihtio- 

 loga, „sardele" i „sardeline" u Mlečana , „sardella" u Tršćana, 

 Riječana, Zadrana, Kotorana itd., „srdela", „srdjcla" i „srdjelica" 

 drugih Hrvata i Srha u Hrvatskoj i Dalmaciji. Canestrini kaže o njoj, 

 da je njezin lov induslrijalna grana tim znamenitija po Talijane^ 

 što Sredozemno more ne ima sleda {Clupea harengus, L.) sje- 

 vernih mora. 



Njeki tvrde, da je C. pilchardus Walb. atlantskoga oceana 

 sasvim ista, što i C. sardina; ja pak mislim, da Günther s pot- 

 punim pravom razlikuje onu prvu ribu od ove, koja je domaća 

 samo kod Madere i u Sredozemnom moru. — 



Engraulis encrasicholus jest „Sardella comune" u italskih 

 ihtiologa, „sardon" ili „anchio" u Mlečana, „sardon" u Trstu, na 

 Rijeci, u Kotoru itd., „inciò" u Zadru i drugdje, „mincion" i „in- 

 ćun" u drugih Slovjena hrvatsko -dal mat. primorja, „brgljun" u 

 Hrvata spljetskih polag Kolombatovića. Riba se ove vrste nadje 

 i u Sredozemnom moru i u atlantskom oceanu, te je „anchovy" 

 u Ingleza, a „anchois" u Franceza. Odlika se ove vrste, polag 

 Günther-a, nadje (čudna li rasprostranstva !) u naših antipoda, to 

 jest u morima Tasmanijskim i Novo-zelanskim. 



Od svega ovoga potječe, da bi se lov na „crveno mlijeko", 

 to jest na ApJiia mogao dozvoliti, a nasuprot da je potrebno za- 

 braniti lov na „bijelo mlijeko", to jest na mlade „gavune" (Äthe- 

 rina), a sasvim pak i zakonom u ruci zabraniti kroz cijelu go- 

 dinu, a osobito u proljeću, lov na „modro mlijeko", to jest na 

 mlade „srdjele" (Clupea sardina) i „brgljuna" (Engraulis encra- 

 sicJioliis), jer zatirući mlado, velika se šteta zadaje ribolovu.^ 



Nije dakle čudo, ako je lov na srdjele i brgljuna često vrlo 

 mršav; jer, ma da i ne može svake godine biti jednak, ipak je 

 utvrdjeno, da će vrlo mršav biti onih godina, kad se na Hvaru, 



* Talijanski su prirodnjaci takodjer ustali proti tamaniteljima mladih ri- 

 bica ; evo što piše Pavesi -. „Una manata di bianchetti equivale a 

 parecchi chilogrammi di sardine od acciughe!" (Atti della Società 

 Italiana di Scienze Naturali. Voi. XVIII. Milano 1875. str 108). A naš zendjak 

 Doderlein kaže: „E un fatto veramente lagrimevole il vedere durante il corso 

 di sette mesi da febbrajo ad agosto, tempo in cui nei mari formicolano innume- 

 revoli serie di pesci neonati, i pescatori dei circondari vicini, frugare tuttogiorno 

 con reti fittissime nelle aque adiacenti, senza che veruna autorità sorga ad 

 impedirneli'' (Rivista della Fauna Sicula dei Vertebrati. Palermo 1881. str. 55. 

 — Estratto dalle , Nuove Effemeridi Siciliane". Voi. XI. j 



5 



