400 



erat^ nunc in spatliulatam videmus abiisse^ basi in pedicellam ali- 

 qnatenus elongafa ( Tab. f. 7. 8. ). Elaboratione parenchyinatis 

 crassiores factae, simul apice cobaerent, leviter tarnen, ita ut absque 

 ulla continui laesioue separaii se patiantiir {Tab. f. 9.}; qua in re 

 couveuiiint cum foliis semiualibus Hippocastani, Castaneae et Citri, 

 dnrante gerniiualione sibi arcte invicem conglutinalis, licet revera 

 distinctis {Tiümann l. c. f. J9., 20, 22). Inda piocedit ita planta- 

 lae uUerior evolutio, ut dens genimulae viridis, qui hucusqne fere 

 non erat mutatus, majorem molem sortialor {Tab. f. 10) tandemque 

 in folium primum abeat ovatum meuibranaceuni, quod semper sub 

 aqua haeret, nee unquam superticiem petit, quod qnidem in foliis se- 

 queutibus fit petioli elongafione. Hoc duui evenit radiculae conus 

 insigniter elongatur, simul e basi ramnlum uuuni alterumve emitlens, 

 quales caulicnlus quoque, absoluta folii primi formatione circa petioli 

 ejus basin, e substantia quadam vaginante exserit {Tab. f. il). Fo- 

 lium primum mox sequitur rudimentum secundi, quod inter illud et 

 processum subulatuni couiparet sensim in formani substanliamque foliis 

 perfectis solemnem niutaudum. Hie tamen, quouiam ijiutationes non 

 aliae fuerunt, nisi quae in omni planta germiuanto occurrunt, obser- 

 vationibus oostris finem imposuimus, satis inde edocti, foliola ista 

 embryonis nonduni gerniinationem ingressi, quae Tittmannus involucri 

 gemmalis nomine insolito voluit designare et de quibus', num vere di- 

 stincta siut, dubifat cl. Lindley, veras esse geminas cotyledones. 

 Hoc quidem jam dudum cl. viri Poiteau et Mirbel quoad vitellum 

 sie dictum Nelumbii sunt annisi demoustrare {Ann. du Mus. XIII. 

 XVI); at respectu partis similis quidem, sed longe niinoris, Nyra- 

 phaeae eaudem qui sententiam sustiuuit, cl. A. P. CandolUus (Mein, 

 d. l. Soc. de Geneve I. 218), non nisi ex analogia conformationis 

 judicavit. 



Multa cum hoc, qnem modo delineavimus, gerrainandi modo 

 commuuia habet ille, qnem nobis obtulit Ettri/fl/e /eroar Äa^/st. ; at tamen 



